Sərraf Şiruyə — Vikipediya
Sərraf Şiruyə | |
---|---|
Şiruyə Həsən oğlu Hacıyev | |
![]() | |
Doğum adı | Şiruyə |
Təxəllüsləri | Sərraf, Tifil, Həsənoğlu |
Doğum tarixi | |
Doğum yeri | Daşkənd, Basarkeçər rayonu, Ermənistan SSR, SSRİ |
Vəfat tarixi | [1] (73 yaşında) |
Vəfat yeri | Yeni Daşkənd, Bərdə rayonu, Azərbaycan[1] |
Vəfat səbəbi | xərçəng xəstəliyi |
Dəfn yeri | |
Vətəndaşlığı | ![]() ![]() |
Milliyyəti | azərbaycanlı |
Həyat yoldaşları | Nuriyyə, Cəmilə |
Uşaqları | Nuriyyədən: Aqşin, Bəturə, Üzeyir, Məshəti Cəmilədən: Ülviyyə, Zülfiyyə |
Atası | Həsən Xəyallı |
Anası | Reyvə Kərbəlayı Camal qızı |
Təhsili | Azərbaycan Dövlət Pedoqoji İnstitutu |
İxtisası | Riyaziyyat |
Fəaliyyəti | müəllim, şair |
Fəaliyyət illəri | 1962-2015 |
Əsərlərinin dili | Azərbaycan |
İstiqamət | şeir |
Janr | nəzm |
İlk əsəri | "Qəzet nəyimə gərək" şeiri |
| |
![]() |
Sərraf Şiruyə, Şiruyə Həsənoğlu (tam adı: Hacıyev Şiruyə Həsən oğlu; 11 sentyabr 1942[2], Daşkənd, Basarkeçər rayonu – 7 dekabr 2015[3], Yeni Daşkənd, Bərdə rayonu) — Azərbaycan şairi, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin (2005), Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin (2005) üzvü; "Qızıl qələm", "Məmməd Araz", "H. B. Zərdabi" mükafatları laureatı.
Həyatı
[redaktə | mənbəni redaktə et]Sərraf Şiruyə 1942-ci il sentyabrın 11-də Göyçə mahalının Basarkeçər rayonunun Daşkənd kəndində məşhur el şairi Həsən Xəyallının ailəsində anadan olub.[4] Uşaq çağlarından atasından ərəb və fars dillərində yazıb-oxumağı öyrənən Şiruyə elə ilk məktəb yaşlarından şeir yazmağa başlamış, poeziyaya böyük maraq göstərmişdir.[5]
1958-ci ildə doğma Daşkənd orta məktəbini, 1960-cı ildə Bərdə rayonunun Yeni Daşkənd kənd orta məktəbini bitirdikdən sonra, 1962-ci ildə Azərbaycan Dövlət Pedoqoji İnstitutunun riyaziyyat fakültəsinə daxil olub və 1968-ci ildə oranı bitirmişdir. Həmin ildən Bərdə rayonunun Yeni Daşkənd kənd orta məktəbində müəllim işləmişdir.[6]
1972-ci ildən 1980-ci ilə kimi Yeni Daşkənd kənd orta məktəbində direktor müavini və Bərdə rayonu "Bilik" cəmiyyətində mühazirəçi işləmişdir.[6]
1993–1997-ci illərdə dini mədrəsəni bitirmişdir.[6]
Sərraf Şiruyə 1992-ci ildən 1996-cı ilə kimi döyüş bölgələrində hərbi jurnalist kimi fəaliyyət göstərmişdir.[6]
Sərraf Şiruyə uzun müddət böyrək çatışmazlığından və xərçəng xəstəliyindən əziyyət çəkib. 2015-ci il dekabrın 8-də gecə saatlarında Bərdə rayonunun Yeni Daşkənd kəndində vəfat edib.[1]
Təltifləri
[redaktə | mənbəni redaktə et]Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin və Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü, "Qızıl qələm", "Məmməd Araz" və "H. B. Zərdabi" mükafatları laureatıdır.
15 noyabr 2007-ci ildə "Qarabağ Müharibəsi Əlilləri, Veteranları və Şəhid Ailələri İctimai Birliyi"nin Vətənpərvərlik mövzusunda yazılmış şeirlərinə və poemalarına görə "Fəxri Fərman"ı ilə təltif edilmişdir.
Yaradıcılığı
[redaktə | mənbəni redaktə et]Erkən yaşlarından yaradıcılığa başlayan Sərraf Şiruyə 1962-ci ildən dövrü mətbuatda şeirləri ilə çıxış edir. İlk çap olunan əsəri "Qəzet nəyimə gərək" şeiridir.
Şairin ictimai-siyasi, lirik şeirləri pərəstişkarlarının dillər əzbəri olmuşdur.[7]
Sərraf Şiruyə Qarabağ müharibəsi döyüşçülərinin qəhrəmanlığından bəhs edən və vətənpərvərlik mövzusunda 15-ə yaxın poemanın müəllifidir.[8]
Kitabları
[redaktə | mənbəni redaktə et]- "Ağlama, bülbül, ağlama", Bakı, "Gəncə" nəşriyyatı, 1994, 372 səh., 10.000 tiraj.
- "Ölümdən sonrakı ömür", Gəncə, "Gəncə" nəşriyyatı, 1997, 172 səh., 1000 nüs.
- "Bu ocağın odu sönməz", Gəncə, "Gəncə" nəşriyyatı, 1998, 76 səh., 200 nüs.
- "Cəsurlar", Bakı, "Gənclik", 2000, 100 səh., 500 nüs.
- "İgid ölər, adı qalar", Gəncə, "Gəncə" nəşriyyatı, 2002, 304 səh., 500 nüs.
- "Ayrılığın sonu varmış", Bakı, "Nurlan", 2006, 192 səh., 200 tiraj.
- "Könlüm Göyçəni istər", Bakı, "Nurlan", 2006, 192 səh., 1000 nüs.
- "Tərtərin yaralı cəngavərləri", Bakı, "Hüquq ədəbiyyatı" nəşriyyatı, 2006, 288 səh., 400 tiraj.
- "Mən haqqa sığınmışam", Bakı, "Nurlan", 2007, 200 səh., 500 tiraj.
- "Hər görüş bir xatirədir", Bakı, "Nurlan", 2007, 248 səh., 500 tiraj.
- "Göyçədən gələn səslər", Bakı, "Nurlan", 2008, (164+20) səh., 200 tiraj.
- Seçilmiş əsərləri, I cild (Təcnislər), Bakı, "Nurlan", 2008, səh.180, 500 nüs.[9]
- Seçilmiş əsərləri, II cild (Poemalar), Bakı, "Nurlan", 2008, 384 səh., 500 tiraj.
- Seçilmiş əsərləri, III cild (Poemalar), Bakı, "Nurlan", 2008, 320 səh., 500 tiraj.
- Seçilmiş əsərləri, IV cild (Qoşmalar), Bakı, "Nurlan", 2009, səh.304, 500 nüs.
- Seçilmiş əsərləri, V cild (Qoşmalar), Bakı, "Nurlan", 2010, səh.272, 500 nüs.
- Seçilmiş əsərləri, VI cild (Gəraylılar), Bakı, "Nurlan", 2010, 200 səh., 500 tiraj.
- "Ayrılıq belə düşdü", Bakı, "Qismət", 2014, (224+48) səh., 300 tiraj. ISBN 978-9952-8231-1-0[10]
- "Susma, ürək…", Bakı, "SkyG", 2015, 272 səh., 500 tiraj. ISBN 978-9952-440-08-05[11]
Məqalələri
[redaktə | mənbəni redaktə et]- Sərraf Şiruyə. "Ermənilər Aşıq Nəcəfi necə öldürdülər?" (az.). artpress.az. 18.03.2013. 2016-03-04 tarixində orijinalından arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 2015-02-17.
- Sərraf Şiruyə. "Söz tilsimi, şair nisgili, Aqil İman unudulmazlığı". 525-ci qəzet (az.). 525.az. 23.12.2014. İstifadə tarixi: 2015-11-23.
Filmoqrafiya
[redaktə | mənbəni redaktə et]Ədəbiyyat
[redaktə | mənbəni redaktə et]- Mütəllim Həsənov "Sərraf Şiruyənin təcnis çələngi". Ədalət qəzeti. № 65(3141). 18 aprel 2009-cu il.
- Həsən Hüseynov, "El şairi Sərraf Şiruyə" Nəbz qəzeti. № 18(757). 16 may 2009-cu il.
- Qara Namazov, "Sözün sərrafı". Bizim söz qəzeti. № 2. 15 iyun 2009-cu il.
- Ziyəddin Məhərrəmov, "Kökə bağlılığı yaşadan söz ustadı", Ulduz jurnalı, № 2, 2012. səh.56–58.
İstinadlar
[redaktə | mənbəni redaktə et]- ↑ 1 2 3 Tanınmış şair Sərraf Şiruyə vəfat edib Arxivləşdirilib 2015-12-12 at the Wayback Machine. karabakhmedia.az, 08.12.2015 (az.)
- ↑ Tanınmış şair vəfat etdi // https://www.adalet.az/w83558. 2015.
- ↑ http://karabakhmedia.az/main/1928-taninmish-shair-serraf-shiruye-vefat-edib.html#sel=.
- ↑ Araz Yaquboğlu, Bir kökün budaqları, Bakı, "Nurlan", 2006. səh.95.
- ↑ Məleykə Göyçəli, "ХХ-ХХI əsrin yaradıcı insanları", II cild, 2008. səh.220.
- ↑ 1 2 3 4 Araz Yaquboğlu, Daşkənd aşıqları və şairləri, Bakı, "Nurlan", 2008.
- ↑ Mövlud Mövlud. ""Bu dünyayla nərd atasan..."". 525-ci qəzet (az.). old.525.az. 28.05.2010. 2021-12-06 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 2015-11-22.
- ↑ "Elin Şiruyəsi, Sözün Sərrafı" (az.). xebertv.az. 19 may 2017. 2017-05-20 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 2017-05-20.
- ↑ Mütəllim Həsənov. "Sərraf Şiruyənin təcnis çələngi". "Ədalət" qəzeti (az.). anl.az. 18.04.2009. 2021-11-27 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 2015-11-22.
- ↑ Niftalı Göyçəli. "Sərraf Şiruyə - "Ayrılıq belə düşdü" poeması haqqında nəzəri fikirlər" (az.). davam.az. 2015. 2016-03-04 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 2015-11-22.
- ↑ "Sərraf Şiruyə Laçında nə görmüşdü?" (az.). karabakhmedia.az. 03 dekabr 2015. 2016-03-10 tarixində orijinalından arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 2015-12-04.
Xarici keçidlər
[redaktə | mənbəni redaktə et]- Gülnar Səma. ""Şeir boyda şair" – Gülnar SƏMA yazır…" (az.). senet.az. 23 Mart 2015. İstifadə tarixi: 2015-03-24.
- "Şiruyə Həsənoğlu" (az.). haqqinda.az. 19.01.2013. İstifadə tarixi: 2015-11-22.
- "Azərbaycan Aşıqlar Birliyi: Ozan dünyası. №4(11)" (PDF) (az.). "Ozan dünyası" jurnalı. 2012. 2017-05-18 tarixində arxivləşdirilib (PDF). İstifadə tarixi: 2017-05-18.