Sona Aslanova — Vikipediya
Sona Aslanova | |
---|---|
![]() | |
Doğum tarixi | |
Doğum yeri | Bakı, Azərbaycan SSR |
Vəfat tarixi | (86 yaşında) |
Vəfat yeri | Los-Anceles, Kaliforniya, ABŞ |
Vəfat səbəbi | xəstəlik |
Vətəndaşlığı | ![]() ![]() ![]() |
Fəaliyyəti | opera müğənnisi, musiqi pedaqoqu, aktrisa |
Təhsili | |
Mükafatları | ![]() ![]() |
IMDb | ID3383618 |
Sona Şahnəzər qızı Aslanova — Azərbaycanın tanınmış opera müğənnisi, aktrisa, Azərbaycan SSR əməkdar artisti (1956).
Həyatı
[redaktə | mənbəni redaktə et]Azərbaycanın məşhur opera ifaçısı Sona Aslanova 1924-cü ildə oktyabrın 4-də Bakı şəhərində anadan olub. Azərbaycan Dövlət Konservatoriyasında musiqi təhsili alır. 1952-ci ildə konservatoriyanı bitirdikdən sonra elə orada dərs deməyə başlayır. Azərbaycan səhnəsinə isə onu ilk dəfə Üzeyir Hcıbəyov gətirir. Sənətkar 200-dən çox mahnı ifa edir. "Görüş", "Telefonçu Qız" və başqa filmlərə çəkilir. Bir çox filmlərdə obrazların dilindən mahnıları da, məhz Sona Aslanova ifa edir. Opera səhnəsinə isə "Arşın Mal Alan" -da Gülçöhrə, "Əsli və Kərəm" — də Əsli, "Koroğlu" -da Nigar obrazını yaradır.
Bakıda Kamal adlı bəylə evli olan Sona xanım 1994-cu ildə ABŞ-yə oğlunun yanına köçür. 2008-ci ildə iflic olduqdan sonra isə səsini itirir. 2011-ci ildə 87 yaşlı Sona Aslanova Los-Ancelesda vəfat edir. ABŞ-də dəfn xərcləri çox baha olduğundan cənazəsinin yandırılmasını vəsiyyət edir. Ölümündən sonra isə cənazəsi vəsiyyətinə uyğun olaraq yandırılır.
Üzeyir Hacıbəyov onu "səsi ürəkləri fəth edən qadın" deyə tanıdıb.
Mükafatları
[redaktə | mənbəni redaktə et]- "Azərbaycan SSR əməkdar artisti" fəxri adı — 6 noyabr 1956
- "Şərəf nişanı" ordeni — 9 iyun 1959
Filmoqrafiya
[redaktə | mənbəni redaktə et]- Anlamaq istəyirəm (film, 1980) (ikiseriyalı bədii film)-rol: Çinarənin anası
- Arşın mal alan (film, 1965)
- Bir az da Bahar bayramı (film, 1979)
- Bizim Cəbiş müəllim (film, 1969)
- Bizim küçə (film, 1961)
- Doğma xalqıma (film, 1954)
- Əmək və qızılgül (film, 1962)
- Görüş (film, 1955)
- Gün keçdi (film, 1971)
- İstintaq (film, 1979)
- Qəmbər Hüseynli (film, 2007)
- O qızı tapın (film, 1970)
- Ömrün səhifələri (film, 1974)
- Telefonçu qız (film, 1962)
- Üzeyir ömrü (film, 1981)
Mənbə
[redaktə | mənbəni redaktə et]- Sona Aslanovanın meyiti yandırılır Arxivləşdirilib 2011-03-14 at the Wayback Machine