قطعنامه ۵ شورای امنیت - ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
قطعنامهٔ شمارهٔ ۵ (سازمان ملل متحد) | |
---|---|
![]() | |
تاریخ | ۸ مه {{{year}}} |
نوبت جلسه | ۴۰ |
کُد | S/RES/5 (سند) |
موضوع | بحران ایران |
رأیگیری | ۱۰ موافق بدون مخالف بدون ممتنع |
نتیجه | مصوب |
اعضای شورای امنیت | |
اعضای دائم | |
اعضای غیر دائم |
قطعنامه ۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۸ مه ۱۹۴۶ تصویب شد، سندی بینالمللی دربارهٔ بحران ایران است. این قطعنامه خروج نیروهای شوروی از ایران را به توافق به بین دولت ایران و شوروی موکول می کند. این قطعنامه طی نشست ۴۰ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ غایب تصویب شد. شوروی در رایگیری غایب بود.[۱]
جستارهای وابسته
[ویرایش]- شورای امنیت
- فهرست قطعنامههای شورای امنیت ۱ تا ۱۰۰ (۱۹۴۶ – ۱۹۵۳)
پانویس
[ویرایش]- ↑ "نشستهای شورای امنیت سازمان ملل متحد" (به انگلیسی). SECURITY COUNCIL RESOLUTIONS.