Bram Stoker
Bram Stoker | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Bram Stoker in 1906 | ||||
Algemene informatie | ||||
Volledige naam | Abraham Stoker | |||
Geboren | 8 november 1847 | |||
Geboorteplaats | Clontarf[1] | |||
Overleden | 20 april 1912 | |||
Land | ![]() | |||
Handtekening | ![]() | |||
Werk | ||||
Jaren actief | 1872 - 1912 | |||
Genre | Horror Gothic novel Mystery Romantische fictie | |||
Invloeden | Vlad Tepes, John Polidori, Joseph Sheridan Le Fanu | |||
Bekende werken | The Primrose Path; The Shoulder of Shasta; Dracula; The Mystery of the Sea; The Jewel of Seven Stars; Lady Athlyne; The Lair of the White Worm; Dracula’s Guest | |||
(en) IMDb-profiel | ||||
Website | ||||
|
Abraham Stoker (Dublin, 8 november 1847 – Londen, 20 april 1912) was een Iers schrijver, bekend om zijn sensationele verhalen in het horrorgenre. Zijn naam is vooral verbonden aan Dracula, zijn gothic novel uit 1897. Daarnaast schreef hij ook nog mysterieuze romantische verhalen.
Levensloop
[bewerken | brontekst bewerken]Stoker werd geboren in Clontarf, een wijk van Dublin. Na een ziekelijke jeugd studeerde hij aan Trinity College geschiedenis, letteren, wis- en natuurkunde. Zijn daaropvolgende baan als ambtenaar beviel hem niet en hij ging de journalistiek in. Als theatercriticus maakte hij kennis met de beroemde acteur Henry Irving, met wie hij vriendschap sloot en die hij begeleidde op binnen- en buitenlandse tournees. Ook was hij lange tijd manager van Irvings Lyceum-theater in Londen. Door zijn werk en reizen kwam hij in contact met diverse bekende artiesten en lieden uit de hogere kringen.
Stoker is vooral bekend geworden en gebleven als schrijver van het talloze malen verfilmde vampierverhaal Dracula (1897). De inspiratie daarvoor deed hij op uit The Vampyre, een reeds bestaand kort verhaal van John Polidori dat in 1819 werd gepubliceerd.[2] De legendes rond de wrede laatmiddeleeuwse Walachijse heerser Vlad Tepes, die als Dracula bekend is geworden, hebben er echter weinig mee te maken.
Stoker schreef ook non-fictie, zoals Famous impostors, dat echter behalve beschrijvingen van beruchte historische gevallen tevens door hem geschreven korte verhalen over het thema oplichting bevat.
In 2009 heeft een afstammeling van Bram Stoker, Dacre Stoker, samen met Ian Holt een vervolg geschreven op Dracula. Dit boek, Dracula: The Un-Dead (Dracula de ondode), speelt zich vijfentwintig jaar later af. De auteurs van het boek hebben het verhaal gebaseerd op handgeschreven aantekeningen van Bram Stoker.
Bibliografie
[bewerken | brontekst bewerken]- The Crystal Cup (verzameling korte verhalen, 1872)
- The Primrose Path (1875)
- The Chain of Destiny (novelle, 1875)
- The Snake's Pass (1890)
- The Watter's Mou' (1895)
- The Shoulder of Shasta (1895)
- Dracula (1897). Vertaald als: Dracula
- Miss Betty (1898)
- The Mystery of the Sea (1902)
- The Jewel of Seven Stars (1903). Vertaald als: Het juweel met de zeven sterren. Laren, Luitingh, 1974 ISBN 90-245-0227-6
- The Man (ook bekend als: The Gates of Life) (1905)
- A Life of Irving, een biografie over Irving (1906)
- Lady Athlyne (1908)
- The Lady of the Shroud (1909)
- Famous Imposters (1910)
- The Lair of the White Worm (ook bekend als: The Garden of Evil) (1911). Vertaald als: De hof der verschrikking. Rotterdam, Scala, 1975 ISBN 90-6221-111-9
- The Bram Stoker Bedside Companion (1914, korte verhalen)
- Dracula's Guest (1914, verhalen)
- The Bram Stoker bedside companion (1979). Gedeeltelijk vertaald als: Het huis van de rechter en andere verhalen die men maar niet moet lezen wanneer men een goede nachtrust wenst. Amsterdam, Arachne, 1989 ISBN 90-6276-031-7
Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ Dracula (2011 Penguin ed.); pagina('s): xiii.
- ↑ (en) Israel Njoku, 3 Vampire Books That Influenced Stoker’s Dracula, bookanalysis.com. Gearchiveerd op 7 februari 2023.