Grielen
Grielen | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||
Kaapse griel (Burhinus capensis) | |||||||||
Taxonomische indeling | |||||||||
| |||||||||
Familie | |||||||||
Burhinidae | |||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||
Grielen op ![]() | |||||||||
|
De grielen (Burhinidae) vormen een familie van vogels waarvan de griel (Burhinus oedicnemus) de bekendste soort is.
Kenmerken
[bewerken | brontekst bewerken]De meeste grielen zijn beschuttend bruin, grijs en geelachtig, met brede strepen bezijden de kop. Het voornaamste kenmerk zijn de grote ogen en de stevige snavel. Ook hebben ze lange, onbevederde poten en lange vleugels.
Leefwijze
[bewerken | brontekst bewerken]Hun voedsel bestaat uit grote insecten, kleine reptielen, amfibieën, schaaldieren, weekdieren, wormen, nestvogels en kleine zoogdieren.
Verspreiding en leefgebied
[bewerken | brontekst bewerken]Hoewel de vogel behoort tot de steltloperachtigen die zich meestal ophouden in waterrijke gebieden, hebben de grielen een voorkeur voor halfwoestijnen en andere droge gebieden met een tropisch klimaat, maar ook twee soorten in meer gematigde klimaatgebieden in Europa en Australië.
Taxonomie
[bewerken | brontekst bewerken]Uit moleculair genetisch onderzoek sinds 2003 aan de fylogenie van de steltloperachtigen blijkt dat de grielen, samen met de Magelhaenplevier en de ijshoenders (Chionididae) een eigen clade vormen binnen de orde Charadriiformes.[1]
De familie telt 10 soorten. De geslachten Esacus en Hesperoburhinus zijn afgesplitst van het geslacht Burhinus omdat ze opvallende verschillen vertonen.[2]
- Geslacht Burhinus (6 soorten waaronder de gewone griel)
- Geslacht Hesperoburhinus (2 soorten van het Westelijk halfrond)
- Geslacht Esacus (2 soorten, rifgriel en grote griel)
Afbeeldingen
[bewerken | brontekst bewerken]- Schilderij van een griel (Burhinus oedicnemus)
- Caribische griel (Hesperoburhinus bistriatus)
- Rifgriel (Esacus magnirostris)
- ↑ (en) Baker,A.J., Pereira, S.L. & Paton, T.A., 2007. Phylogenetic relationships and divergence times of Charadriiformes genera: multigene evidence for the Cretaceous origin of at least 14 clades of shorebirds. Biol. Lett. 3(2):205-210. full text
- ↑ Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2024). IOC World Bird Names (version 14.1). (en)
- Encyclopedie der dieren, (1993) IBS Establishment Balzers, Liechtenstein.