Calogaya
Calogaya | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||||
Stoffige citroenkorst (Calogaya decipiens) | |||||||||||
Taxonomische indeling | |||||||||||
| |||||||||||
Geslacht | |||||||||||
Calogaya Arup, Frödén & Søchting (2013) | |||||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||||
Calogaya op ![]() | |||||||||||
|
Calogaya is een geslacht van korstmossen behorend tot de familie Teloschistaceae.
Soorten
[bewerken | brontekst bewerken]Volgens Index Fungorum telt het geslacht 20 soorten (peildatum december 2023):
Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
---|---|---|
Calogaya alaskensis | (Wetmore) Arup, Frödén & Søchting | 2013 |
Calogaya altynenis | Shahidin | 2018 |
Calogaya arnoldii | (Wedd.) Arup, Frödén & Søchting | 2013 |
Calogaya arnoldiiconfusa | (Gaya & Nav.-Ros.) Arup, Frödén & Søchting | 2013 |
Calogaya biatorina | (A. Massal.) Arup, Frödén & Søchting | 2013 |
Calogaya bryochrysion | (Poelt) Vondrák | 2016 |
Calogaya decipiens (Stoffige citroenkorst) | (Arnold) Arup, Frödén & Søchting | 2013 |
Calogaya ferrugineoides | (H. Magn.) Arup, Frödén & Søchting | 2013 |
Calogaya haloxyli | Moniri, Shahidin & Vondrák | 2018 |
Calogaya miniata | (Hoffm.) Wilk & Lücking | 2021 |
Calogaya mogoltanica | (S.Y. Kondr. & Kudratov) S.Y. Kondr., Kärnefelt, Elix, A. Thell, Jung Kim, M.H. Jeong, N.N. Yu, A.S. Kondr. & Hur | 2014 |
Calogaya orientalis | Moniri, Shahidin, Halıcı & Vondrák | 2018 |
Calogaya pusilla (Sinaasappelkorst) | (A. Massal.) Arup, Frödén & Søchting | 2013 |
Calogaya qinghaiensis | B.G. Lee & Hur | 2018 |
Calogaya safavidiorum | (S. Y. Kondratyuk) S. Y. Kondr. & Lőkös | 2018 |
Calogaya saxicola | (Hoffm.) Vondrák | 2016 |
Calogaya schistidii | (Anzi) Arup, Frödén & Søchting | 2013 |
Calogaya xanthoriella | Shahidin | 2018 |
Calogaya xinjiangensis | Shahidin | 2018 |
Calogaya zoroasteriorum | (S.Y. Kondr., Kärnefelt, A. Thell, Elix, Jung Kim, A.S. Kondr. & Hur) Moniri & Vondrák | 2018 |
Bronnen, noten en/of referenties
- (en) Index Fungorum