Eikenpage
Eikenpage | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||||||
Vrouwtje | |||||||||||||
Taxonomische indeling | |||||||||||||
| |||||||||||||
Soort | |||||||||||||
Favonius quercus (Linnaeus, 1758) Originele combinatie Papilio quercus | |||||||||||||
![]() | |||||||||||||
Vrouwtje | |||||||||||||
![]() | |||||||||||||
Onderzijde vrouwtje | |||||||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||||||
Eikenpage op ![]() | |||||||||||||
|
De eikenpage (Favonius quercus, ook wel in de geslachten Quercusia en Neozephyrus geplaatst) is een vlinder uit de familie Lycaenidae, de kleine pages, vuurvlinders en blauwtjes.
Kenmerken
[bewerken | brontekst bewerken]De spanwijdte varieert tussen de 28 en 34 millimeter. De bovenkant van de vleugels van de mannetjes is iriserend blauw op een bruine basiskleur, bij de vrouwtjes ontbreekt de irisatie grotendeels, slechts twee kleine vlekken op de voorvleugels zijn iriserend blauw.
Leefwijze
[bewerken | brontekst bewerken]De waardplant van de vlinder is de eik. De vliegtijd is van juni tot en met augustus. De vlinder is vaak lastig waar te nemen omdat een groot deel van de tijd hoog in de toppen van eiken wordt doorgebracht. Ook vliegen ze vaak later in de middag tot ver in de avond. Af en toe, vooral bij warm en droog weer, dalen de vlinders tot lagere takken of zelfs naar bloeiende planten zoals wilde liguster om nectar te drinken. In de toppen van de eiken voeden de vlinders zich met honingdauw, een nectar-achtige vloeistof die wordt uitgescheiden door veel soorten blad- en schildluizen.
Verspreiding en leefgebied
[bewerken | brontekst bewerken]Het verspreidingsgebied beslaat Europa, Noord-Afrika, Klein-Azië en de Kaukasus. In Nederland is het een vrij schaarse standvlinder die op zandgrond in het duingebied en in het binnenland vrij algemeen kan voorkomen; in België is de soort vrij algemeen, met uitzondering van de kust.
Voortplanting
[bewerken | brontekst bewerken]De eitjes overwinteren, waarna in het voorjaar de rupsen zich met de bloesem van de eik voeden. Het verpoppen vindt plaats in een los spinsel tussen mos of bladresten op de grond.
Synoniemen
[bewerken | brontekst bewerken]- Papilio epeus Sulzer, 1776
- Thecla quercus var. bellus Gerhard, 1850
Ondersoorten
[bewerken | brontekst bewerken]- Favonius quercus quercus
- Favonius quercus interjectus (Verity, 1919)
- Bithys quercus race interjecta Verity, 1919
- Favonius quercus longicauda (Riley, 1921)
- Zephyrus quercus longicauda Riley, 1921
- Favonius quercus ibericus (Staudinger, 1901)
- Zephyrus quercus var. ibericus Staudinger, 1901 ["iberica"]
Afbeeldingen
[bewerken | brontekst bewerken]- Mannetje
- Mannetje onderzijde
- De rups van een eikenpage
- Uitgekomen eitjes
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- Eikenpage in het Nederlands Soortenregister
- Eikenpage bij De Vlinderstichting
- 186101/ Eikenpage op Waarneming.nl
- 186101/ Eikenpage op Waarnemingen.be
- 186101/ Eikenpage op Observation.org
- (en) Favonius quercus. Catalogue of the Lepidoptera of Belgium.
- Bos, F., Bosveld, M., Groenendijk, D., van Swaay, C., Wynhoff, I., De Vlinderstichting (2006). De dagvlinders van Nederland, verspreiding en bescherming (Lepidoptera: Hesperioidea, Papilionoidea. – Nederlandse Fauna 7. Nationaal Natuurhistorisch Museum Naturalis, KNNV Uitgeverij & European Invertebrate Survey - Nederland, Leiden, p. 152-154. ISBN 9789050112277.
- Maes, Dirk, Van Dyck, Hans (1999). Dagvlinders in Vlaanderen: ecologie, verspreiding en behoud. Stichting Leefmilieu vzw/KBC, Antwerpen, p. 219-221. ISBN 9789076429021.
- Bink, F.A. (1992). Ecologische Atlas van de Dagvlinders van Noordwest-Europa. Schuyt, Haarlem, p. 240-241. ISBN 9789060973189.