Elisabeth Kopp
Elisabeth Kopp | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Elisabeth Kopp in 1984. | ||||
Geboren | 16 december 1936 Zürich | |||
Overleden | 7 april 2023 Zumikon | |||
Regio | ![]() | |||
Land | ![]() | |||
Politieke partij | Vrijzinnig-Democratische Partij | |||
Beroep | politica | |||
94e lid van de Bondsraad | ||||
Aangetreden | 21 oktober 1984 | |||
Einde termijn | 12 januari 1989 | |||
Voorganger | Rudolf Friedrich | |||
Opvolger | Kaspar Villiger | |||
|
Elisabeth Kopp (Zürich, 16 december 1936 – Zumikon, 7 april 2023) was een Zwitsers politica. Ze was in 1984 het eerste vrouwelijke lid van de Bondsraad.[1]
Biografie
[bewerken | brontekst bewerken]Vroege carrière
[bewerken | brontekst bewerken]Elisabeth Kopp, geboren als Anna Elisabeth Iklé, groeide op in Bern en studeerde rechten aan de Universiteit van Zürich. In 1957 werd ze lid van de vrouwenafdeling van de Vrijzinnige-Democratische Partij (FDP/PRD). Ze trouwde in 1960 met Hans W. Kopp, een advocaat. Samen kregen ze dochter. In 1969 werd Kopp verkozen als lid van de gemeenteraad van Zumikon, waarvan ze in 1974 voorzitster was. In 1972 werd ze lid van de kantonnale regering van Zürich. Van 1979 tot 1984 was ze lid van de Nationale Raad.
Lid van de Bondsraad
[bewerken | brontekst bewerken]Op 2 oktober 1984 werd ze vervolgens als eerste vrouw in de Bondsraad gekozen, waarvan ze lid bleef tot 21 januari 1989. Tijdens haar ambtstermijn beheerde ze het Departement van Justitie en Politie. Van 1 tot 21 januari 1989 was ze korte tijd vicepresident van Zwitserland.
Schandaal en aftreden
[bewerken | brontekst bewerken]Kopps echtgenoot, de jurist Hans W. Kopp, was lid van directies van diverse bedrijven. Hij was vicevoorzitter van de Libanese onderneming Shakarchi Trading AG. In september 1988 stelde men vast dat Shakarchi Trading AG mogelijk betrokken zou zijn bij criminele activiteiten zoals het witwassen van drugsgelden. Er werd een zeer vertrouwelijk onderzoek ingesteld. Kopp werd in kennis gesteld van dit onderzoek en belde haar man op met het advies om af te treden als vicevoorzitter van het bedrijf. Op 9 december 1988 schreef de Zwitserse krant Le Matin over het bewuste telefoongesprek. Kopp gaf het telefoontje meteen toe, maar de media eiste haar aftreden. Op 12 december 1988 diende Kopp haar ontslag in voor februari 1989, maar vanwege de aanhoudende mediadruk op haar persoon trad ze op 21 januari 1989 onmiddellijk af.
De eerstvolgende vrouw in de Bondsraad werd Ruth Dreifuss, die zetelde van 1993 tot 2002 en in 1999 de eerste vrouwelijke bondspresident van Zwitserland werd.[2]
Literatuur
[bewerken | brontekst bewerken]- (de) Duttweiler, C., Kopp & Kopp, Aufstieg und Fall der ersten Bundesrätin, Weltwoche-ABC-Verlag, 1990, ISBN 3-85504-121-0.
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- (de) Elisabeth Kopp, admin.ch, website van de Zwitserse federale overheid.
- (fr) Elisabeth Kopp (1936), Bureau fédéral de l'égalité entre femmes et hommes.
- (de) Biografie op afz.ethz.ch
Zie ook
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ (en) Elisabeth Kopp, first woman in Swiss Cabinet, dies at 86. AP NEWS (14 april 2023). Gearchiveerd op 20 april 2023.
- ↑ (en) Elisabeth Kopp, Switzerland’s first female cabinet minister, dies at 86. Swissinfo (14 april 2023). Gearchiveerd op 16 mei 2023.
Voorganger: Rudolf Friedrich | Lid van de Zwitserse Bondsraad 1984-1989 | Opvolger: Kaspar Villiger |