Irmingerzee
Irmingerzee | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
De Zuidoost-Groenlandse plaats Tasiilaq ligt aan de kust van de Irmingerzee | ||||
Locatie | ten zuidoosten van Groenland | |||
Zee | Atlantische Oceaan | |||
Coördinaten | 62° 0′ NB, 35° 0′ WL | |||
Oppervlakte | 780.000 km² | |||
Breedte | 290 km | |||
Lengte | 480 km | |||
|
De Irmingerzee (IJslands: Irmingerhaf, Deens: Irmingerhavet) is een randzee van de noordelijke Atlantische Oceaan. De naam is afkomstig van de Deense viceadmiraal Carl Ludvig Christian Irminger (1802-1888), naar wie tevens de Irmingerstroom vernoemd is[1]. De Irmingerzee is een van de belangrijkste wereldwijde visgebieden voor roodbaars.
Geografie
[bewerken | brontekst bewerken]De noordgrens van de Irmingerzee wordt gevormd door de Groenland-IJslandrug (een continentale verheffing) aan de onderzijde van de tussen IJsland en Oost-Groenland gelegen Straat Denemarken, die op zijn beurt in verbinding staat met de IJslandzee. Aan de zuidwestkant reikt de Irmingerzee tot Kaap Vaarwel (de zuidelijkste punt van Groenland), alwaar de Irmingerzee grenst aan de Labradorzee.
De zeebodem van de Irmingerzee behoort grotendeels tot het Irmingerbekken, een noordoostelijke voortzetting van het tot 4600 meter diepe Labradorbekken dat aan de oostzijde wordt begrensd door de Reykjanesrug. Deze afbakening is slechts oceanografisch en heeft geen doorwerking in officiële grenzen.
De Irmingerzee is 480 kilometer lang en 290 kilometer breed op het smalste punt. Het oppervlak bedraagt circa 780.000m².
Door de Irmingerzee stroomt de zuidwestwaarts stromende Oost-Groenlandstroom die botst op de Irmingerstroom en richting het noorden vervolgt als de West-Groenlandstroom.
Zie ook
[bewerken | brontekst bewerken]- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Irminger Sea op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- ↑ Om Irminger Havets og Irmingerstrømmens navn Kommandør Axel Fiedler (1 maart 2003) Søværnsorientering Nr. 1. Geraadpleegd op 13 maart 2020