Trans regio 460
460 | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
treinstel 460 014-4 te Bingen | ||||
Aantal | 17 | |||
Serie | zie tekst | |||
Fabrikant | Siemens Rail Systems | |||
Bouwjaar | 2007 | |||
Samenstelling | 3 delen | |||
Asindeling | Bo'Bo'+2'2'+Bo'Bo' | |||
Spoorwijdte | 1.435 mm (normaalspoor) | |||
Massa | 132 ton (eigengewicht) | |||
Aslast | B (max. 17,0 t)[1] | |||
Lengte over buffers | 70,93 m | |||
Breedte | 2,82 m | |||
Hoogte | 4,35 m | |||
Omgrenzingsprofiel | G1 / UIC 505-1 | |||
Maximumsnelheid | 160 km/h | |||
Versnelling | 1,1 m/s² | |||
Minimale boogstraal | 80 m | |||
Vloerhoogte | 800 mm | |||
Deurbreedte | 1.300 mm | |||
Aantal zitplaatsen | 1e klas: 8 2e klas: 208 | |||
Techniek | ||||
Stroomsysteem | ~ 15 kV 16,7 Hz | |||
Aandrijving | elektrisch (watergekoelde driefasige asynchrone motoren) | |||
Overbrenging | tramophanging | |||
Vermogen | 2.600 kW | |||
Trekkracht | 170 kN | |||
Treinbeïnvloeding | PZB 90 I60R | |||
Treinradio | MESA 23 (inc. GSM-R) | |||
Remopschriften | KB C-pn-R-A-E-Mg (D) | |||
Remgewicht | R: 46 ton | |||
Remvermogen | 140 kN (recuperatief) | |||
Koppeling | Scharfenberg | |||
|
De serie 460 is een driedelig elektrisch treinstel van het Siemens type Desiro Main Line, ook bekend als Baureihe 460, een zogenaamde lichtgewichttrein met lagevloerdeel voor het regionaal personenvervoer voor trans regio Deutsche Regionalbahn GmbH (TDR).
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ee/1rightarrow_blue.svg/15px-1rightarrow_blue.svg.png)
Geschiedenis
[bewerken | brontekst bewerken]De Desiro Main Line is een treinstel ontwikkeld als onderdeel van de Desiro serie. Na een gewonnen aanbesteding plaatste trans regio in 2006 bij Siemens Mobility een order voor de bouw van 17 driedelige treinstellen. Het acroniem Desiro ML staat voor Desiro MainLine.
Nummers
[bewerken | brontekst bewerken]- 460 001-1 + 860 001-7 + 460 501-0
- 460 002-9 + 860 002-5 + 460 502-8
- 460 003-7 + 860 003-3 + 460 503-6
- 460 004-5 + 860 004-1 + 460 504-4
- 460 005-2 + 860 005-8 + 460 505-1
- 460 006-0 + 860 006-6 + 460 506-9
- 460 007-8 + 860 007-4 + 460 507-7
- 460 008-6 + 860 008-2 + 460 508-5
- 460 009-4 + 860 009-0 + 460 509-3
- 460 010-2 + 860 010-8 + 460 510-1
- 460 011-0 + 860 011-6 + 460 511-9
- 460 012-8 + 860 012-4 + 460 512-7
- 460 013-6 + 860 013-2 + 460 513-5
- 460 014-4 + 860 014-0 + 460 514-3
- 460 015-1 + 860 015-7 + 460 515-0
- 460 016-9 + 860 016-5 + 460 516-8
- 460 017-7 + 860 017-3 + 460 517-6
Constructie en techniek
[bewerken | brontekst bewerken]De Desiro Main Line is modulair opgebouwd uit een aluminium frame met een frontdeel van GVK. Alle rijtuigen hebben een lagevloerdeel. De fabrikant biedt het treinstel aan met elektrische aandrijving. Het treinstel kan met twee tussenrijtuigen worden verlengd. De Desiro Main Line zijn uitgerust met een volautomatische Scharfenbergkoppeling.
Treindiensten
[bewerken | brontekst bewerken]Op 4 mei 2006 werd bekend dat trans regio vanaf 14 december 2008 het regionaal personenvervoer op de Linke Rheinstrecke overneemt van de Deutsche Bahn. De treindiensten worden uitgevoerd met elektrische treinstellen van het type Siemens Desiro ML van de Baureihe 460 die voor een lange periode van Alpha Trains zijn gehuurd.
De Mittelrheinbahn bedient de volgende trajecten:
- RB 26 Rheinland-Bahn: Köln – Bonn – Remagen – Andernach – Koblenz
- RB 32 Mittelrhein-Burgen-Bahn: Koblenz – Boppard – Bingen – Mainz
Literatuur
[bewerken | brontekst bewerken]- Spoorwegen; diverse jaargangen. Gerrit Nieuwenhuis, Richard Latten. Uitgeverij de Alk BV, Alkmaar.
Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]Foto's
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ * (de) Busse und Nahnen NRW, Elektrotriebwagen Desiro ML. Geraadpleegd op 15 februari 2014.
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Siemens Desiro ML op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- (de) trans regio, Beschreibung des Desiro ML ll von außen.. Geraadpleegd op 13 december 2013.