(13) Egeria – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Obraz uzyskany przez Very Large Telescope | |
Odkrywca | |
---|---|
Data odkrycia | 2 listopada 1850 |
Numer kolejny | 13 |
Charakterystyka orbity (J2000) | |
Przynależność obiektu | |
Półoś wielka | 2,5761 au |
Mimośród | 0,0858 |
Peryhelium | 2,3550 au |
Aphelium | 2,7972 au |
Okres obiegu wokół Słońca | 4 lata 49 dni 6 godzin |
Średnia prędkość | 18,52 km/s |
Inklinacja | 16,54° |
Charakterystyka fizyczna | |
Średnica | 207,6 km |
Masa | 9,4×1018 kg |
Średnia gęstość | 2? g/cm3 |
Okres obrotu | (7 h 2 min 42 s) h |
Albedo | 0,08 |
Jasność absolutna | 6,74m |
Typ spektralny | |
Średnia temperatura powierzchni | ~ 178 K |
Satelity naturalne | brak danych |
(13) Egeria – jedna z większych planetoid z pasa głównego.
Odkrycie
[edytuj | edytuj kod]Planetoida została odkryta 2 listopada 1850 roku w Neapolu przez Annibale’a de Gasparisa. Jej nazwa pochodzi od Egerii, nimfy wodnej z mitologii rzymskiej.
Orbita
[edytuj | edytuj kod]Orbita (13) Egerii jest nachylona do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 16,54°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 4 lat i 49 dni krążąc w średniej odległości 2,58 au od Słońca. Średnia prędkość orbitalna tej asteroidy to ok. 18,52 km/s.
Właściwości fizyczne
[edytuj | edytuj kod](13) Egeria ma średnicę ok. 208 km. Jej albedo wynosi 0,08, a jasność absolutna to 6,74m. Średnia temperatura na jej powierzchni sięga 174–178 K. Egeria zalicza się do planetoid węglowych typu G.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- (13) Egeria w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- (13) Egeria w bazie Minor Planet Center (ang.)
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Diagram orbity (13) Egeria w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)