(434) Hungaria – Wikipedia, wolna encyklopedia
Odkrywca | |
---|---|
Data odkrycia | 11 września 1898 |
Numer kolejny | 434 |
Charakterystyka orbity (J2000) | |
Przynależność obiektu | |
Półoś wielka | 1,9445 au |
Mimośród | 0,0737 |
Peryhelium | 1,8010 au |
Aphelium | 2,0879 au |
Okres obiegu wokół Słońca | 2 lata 260 dni 9 godzin |
Średnia prędkość | 21,35 km/s |
Inklinacja | 22,50° |
Charakterystyka fizyczna | |
Okres obrotu | (26 h 30 min 36 s) h |
Albedo | 0,428 |
Jasność absolutna | 11,21m |
(434) Hungaria − relatywnie mała planetoida z pasa głównego asteroid.
Odkrycie
[edytuj | edytuj kod]Została odkryta 11 września 1898 roku w Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl w Heidelbergu przez Maxa Wolfa. Nazwa planetoidy pochodzi od łacińskiej nazwy Węgier. Przed jej nadaniem planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (434) 1898 DR.
Orbita
[edytuj | edytuj kod](434) Hungaria okrąża Słońce w ciągu 2 lat i 260 dni w średniej odległości 1,94 j.a. Od niej pochodzi nazwa rodziny planetoidy Hungaria, która orbituje wokół Słońca wewnątrz przerwy Kirkwooda o rezonansie 4:1 z Jowiszem pozostając poza centralną częścią pasa głównego planetoid.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- (434) Hungaria w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- (434) Hungaria w bazie Minor Planet Center (ang.)
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Diagram orbity (434) Hungaria w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)