(66) Maja – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Odkrywca | |
---|---|
Data odkrycia | 9 kwietnia 1861 |
Numer kolejny | 66 |
Charakterystyka orbity (J2000) | |
Przynależność obiektu | |
Półoś wielka | 2,6482 au |
Mimośród | 0,1718 |
Peryhelium | 2,1933 au |
Aphelium | 3,1031 au |
Okres obiegu wokół Słońca | 4 lata 113 dni 3 godziny |
Średnia prędkość | 18,17 km/s |
Inklinacja | 3,05° |
Charakterystyka fizyczna | |
Średnica | 71,82 km |
Masa | 4,0×1017 kg |
Średnia gęstość | ? g/cm3 |
Okres obrotu | (9 h 44 min 0 s) h |
Albedo | 0,06 |
Jasność absolutna | 9,36m |
Typ spektralny | |
Średnia temperatura powierzchni | ~171 K |
(66) Maja – planetoida z pasa głównego planetoid okrążająca Słońce w ciągu 4 lat i 113 dni w średniej odległości 2,65 j.a. Została odkryta 9 kwietnia 1861 roku w obserwatorium Cambridge przez Horacego Tuttle’a. Planetoida została jednak zagubiona wkrótce po odkryciu. W 1876 odnalazł ją ponownie austriacki astronom Johann Palisa.
Nazwa planetoidy pochodzi od Mai, najstarszej z Plejad w mitologii greckiej.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- (66) Maja w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- (66) Maja w bazie Minor Planet Center (ang.)
- Astronomy from wide-field imaging, IAU Symposium nr 161, str. 389
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Diagram orbity (66) Maja w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)