(691) Lehigh – Wikipedia, wolna encyklopedia
Odkrywca | |
---|---|
Data odkrycia | 11 grudnia 1909 |
Numer kolejny | 691 |
Charakterystyka orbity (J2000) | |
Przynależność obiektu | |
Półoś wielka | 3,0160 au |
Mimośród | 0,1176 |
Peryhelium | 2,6613 au |
Aphelium | 3,3707 au |
Okres obiegu wokół Słońca | 5 lat 88 dni 4 godziny |
Średnia prędkość | 17,15 km/s |
Inklinacja | 13,02° |
Charakterystyka fizyczna | |
Średnica | 87,68 km |
Okres obrotu | (10 h 28 min 55 s) h |
Albedo | 0,04 |
Jasność absolutna | 9,3m |
(691) Lehigh – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 88 dni w średniej odległości 3,02 j.a. Została odkryta 11 grudnia 1909 roku w Taunton (Massachusetts) przez Joela Metcalfa. Nazwa planetoidy pochodzi od Lehigh University w mieście Bethlehem w Pensylwanii, gdzie Seth Barnes Nicholson obliczył jej orbitę. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (691) 1909 JG.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- (691) Lehigh w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- (691) Lehigh w bazie Minor Planet Center (ang.)
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Diagram orbity (691) Lehigh w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)