(85) Io – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Odkrywca | |
---|---|
Data odkrycia | 19 września 1865 |
Numer kolejny | 85 |
Charakterystyka orbity (J2000) | |
Przynależność obiektu | |
Półoś wielka | 2,6541 au |
Mimośród | 0,1917 |
Peryhelium | 2,1454 au |
Aphelium | 3,1629 au |
Okres obiegu wokół Słońca | 4 lata 118 dni 10 godzin |
Średnia prędkość | 18,11 km/s |
Inklinacja | 11,96° |
Charakterystyka fizyczna | |
Średnica | 154,79 km |
Masa | (szacunkowo) 3,4×1018 kg |
Średnia gęstość | (szacunkowo) ~1,4 g/cm3 |
Okres obrotu | 6,8751 h |
Albedo | 0,07 |
Jasność absolutna | 7,61m |
Typ spektralny | |
Średnia temperatura powierzchni | śred. ~172K |
(85) Io – planetoida z pasa głównego planetoid.
Odkrycie
[edytuj | edytuj kod]Została odkryta 19 września 1865 roku w Clinton położonym w hrabstwie Oneida w stanie Nowy Jork przez Christiana Petersa. Nazwa planetoidy pochodzi od Io, nimfy w mitologii greckiej. Io to również nazwa jednego z księżyców Jowisza.
Orbita
[edytuj | edytuj kod](85) Io okrąża Słońce w ciągu 4 lat i 118 dni w średniej odległości 2,65 j.a. Planetoida należy do rodziny planetoidy Eunomia.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- (85) Io w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- (85) Io w bazie Minor Planet Center (ang.)
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Diagram orbity (85) Io w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)