3 Szkolny Pułk Czołgów – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Barwy wojsk pancernych | |
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | |
Tradycje | |
Nadanie sztandaru | |
Dowódcy | |
Pierwszy | ppłk Anatol Wojnowski |
Organizacja | |
Numer | JW 2124[1] |
Dyslokacja | |
Rodzaj wojsk |
3 Szkolny Pułk Czołgów – szkolny oddział wojsk pancernych ludowego Wojska Polskiego.
Pułk sformowany został 7 maja 1944 na mocy rozkazu nr 05 dowódcy Armii Polskiej w ZSRR. Jego zalążkiem były kursy specjalistów czołgowych organizowane przy 1 pułku czołgów. Zajęcia na kursach rozpoczęto 15 czerwca 1943. Pierwsza promocja oficerów miała miejsce we wrześniu 1943. Następnie kursy przesunięto w rejon Sum. W związku z rozpoczęciem formowania 1 Korpusu Pancernego dotychczasowe kursy specjalistów czołgowych zostały przekształcone zostały w szkolny pułk czołgów z siedzibą w Berdyczowie. We wrześniu 1944 pułk przybył do kraju, gdzie szkolił około 20 specjalności: dowódców i załogi czołgów oraz dział pancernych wszystkich typów będących na uzbrojeniu ludowego WP[2].
W dniu zakończenia wojny pułk liczył 2177 ludzi[2]. W 1945 pułk przedyslokowano do Modlina, gdzie po zakończeniu wojny nadal szkolił czołgistów w systemie pokojowym. W 1947 jednostka otrzymała sztandar ufundowany przez społeczeństwo ziemi płońskiej.
Skład etatowy
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/ISU-122_skos_RB.jpg/200px-ISU-122_skos_RB.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/96/SU-76M_at_the_Museum_on_Sapun_Mountain_Sevastopol_1.jpg/200px-SU-76M_at_the_Museum_on_Sapun_Mountain_Sevastopol_1.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/72/Ba64_nn.jpg/200px-Ba64_nn.jpg)
- dowództwo i sztab
- 1 batalion czołgów (mechaników-kierowców)
- 2 batalion czołgów (celowniczych)
- 3 batalion czołgów (strzelców -radiotelegrafistów)
- 4 batalion samochodów pancernych
inne jednostki szkolne:
- dywizjon artylerii
- kompania łączności
- kompania saperów
- pluton chemiczny
- batalion zabezpieczenia
Zgodnie z etatem stan stały pułku liczyć miał 550 żołnierzy, w tym 214 oficerów, 287 podoficerów i 49 szeregowców oraz 49 pracowników kontraktowych, natomiast stan zmienny – 1.850 kursantów.
Na uzbrojeniu pułku znajdowały się wozy bojowe i inne pojazdy mechaniczne:
- czołg IS – 1
- czołgi T-34 – 26
- czołgi T-70 – 14
- działa samobieżne SU-76 – 3
- działa samobieżne SU-85 – 5
- działa samobieżne SU-152 – 2
- działo samobieżne ISU-122 – 1
- samochody pancerne BA-64 – 2
- transportery opancerzone Mk-1 – 2
- transportery opancerzone M-391 – 2
oraz sprzęt artyleryjski:
- 82 mm moździerze – 3
- 120 mm moździerze – 3
- 45 mm armaty ppanc – 3
- 76 mm armaty ppanc – 3
- 37 mm armaty plot – 3
- wyrzutnie rakietowe M-8 – 2
Żołnierze pułku
[edytuj | edytuj kod]- Z tym tematem związana jest kategoria:
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Rozkaz organizacyjny Naczelnego Dowódcy WP nr 053/Org. z 30.03.1946 roku
- ↑ a b Komornicki 1987 ↓, s. 185–186.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960 : skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń ;Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
- Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie: krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 3, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego: formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek kawalerii, wojsk pancernych i zmotoryzowanych. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987. ISBN 83-11-07419-4.