43A – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Kraj produkcji | |
---|---|
Producent | |
Lata budowy | 1957–1962 |
Wymiary | |
Długość | 24 210 mm |
Szerokość | 2910 mm |
Wysokość | 4060 mm |
Parametry eksploatacyjne | |
Maksymalna prędkość eksploatacyjna | 120 km/h |
Parametry użytkowe | |
Liczba miejsc siedzących | 76 |
Liczba miejsc ogółem | 170 |
Wagon 43A – wagon osobowy II klasy używany dawniej przez PKP na trasach lokalnych, popularnie zwany Ryflakiem.
Malowanie
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/74/Wagon_43A_-_wn%C4%99trze.jpg/220px-Wagon_43A_-_wn%C4%99trze.jpg)
Wagony 43A były początkowo malowane na oliwkowo lub niebiesko-kremowo (malowanie nawiązujące do kolorów wagonów motorowych). W latach dziewięćdziesiątych niektóre z nich zostały przemalowane na zielono-kremowy schemat malowania.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Wagony typu 43A zostały zaprojektowane w latach 1955–1956. Ich powstanie zdeterminowane było zastąpieniem często mocno wysłużonego, przedwojennego taboru jakim w tamtych latach dysponowała Polska Kolej Państwowa. Równolegle z dokumentacją serii 43A powstały plany wagonu motorowego typu 5M (na PKP oznaczony jako seria SN80). „Ryflak”, jak potocznie nazywano te wagony, był później wykorzystany jako pierwowzór przy projektowaniu swojego następcy, typu 101A, w którym zastosowano szereg unowocześnień eliminujących błędy z konstrukcji poprzednika. Wagony 43A były przystosowane do pracy w pociągach zmiennokierunkowych.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Terczyński P., Zientel K., Wagon Spalinowy SN80. w: Świat Kolei 8/2002.