Access Point Name – Wikipedia, wolna encyklopedia
Access Point Name (APN) – nazwa bądź adres bramy pomiędzy siecią komórkową operatora a zewnętrzną siecią komputerową, umożliwiającą m.in. routowanie pakietów między tymi sieciami[1].
Formalnie Access Point Name jest adresem IP (lub nazwą, która przez serwer DNS zostanie zamieniona na taki adres) elementu sieci szkieletowej nazywanego GGSN. Jedną z jego funkcjonalności jest routowanie pakietów pomiędzy siecią operatora a zewnętrzną siecią pakietową.
Konfiguracja przez użytkownika nazwy punktu dostępowego (APN) jest niezbędne dla korzystania z takich usług jak WAP lub GPRS.