Adam Wojno – Wikipedia, wolna encyklopedia
Adam Wojno, właśc. Antoni Adam Wojno (ur. 6 grudnia 1943 w Assińsku (Kazachstan)[1], zm. 18 października 2016[2]) – polski judoka i trener judo.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Był trenerem AZS Wrocław (od 1972) i AZS-AWF Wrocław (1977-1986)[1][3].
Jego zawodnikami byli m.in. Ksawery Borowik, Zbigniew Bielawski, Bogusław Hanc i Wiesław Błach[1].
W latach 1974–1982 był trenerem akademickiej reprezentacji Polski w judo, w latach 1973-1976 i 1985-1988 członkiem zarządu Polskiego Związku Judo, w latach 1981-1985 członkiem Komisji Rewizyjnej PZJudo[1], w latach 1987-1993 trenerem koordynatorem Okręgowego Związku Judo we Wrocławiu[3].
Został wybrany trenerem roku 1974 na Dolnym Śląsku w Plebiscycie Słowa Polskiego[4].
Posiadał 4 Dan w judo[5]
Jego żoną była olimpijka w siatkówce Halina Aszkiełowicz[3], córka Anna Wojno była I-ligową siatkarką, córka Iwona Wojno I-ligową koszykarką[6].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Adam Wojno, Wiesław Błach Leksykon polskiego judo, wyd. Wrocław 2005, s. 63.
- ↑ Nie żyje Adam Wojno
- ↑ a b c Mirosław Fiłon Wojno Antoni – Adam – wspomnienie, w: Biuletyn Absolwenta nr 68 (grudzień 2016)
- ↑ Zwycięzcy Plebiscytu Gazety Wrocławskiej na Sportowca i Trenera Roku
- ↑ Rejestr stopni judo: 4 Dan
- ↑ Worek ziemniaków za grę. Zmarła Halina Aszkiełowicz-Wojno