Addukt – Wikipedia, wolna encyklopedia
Addukt – indywiduum cząsteczkowe powstałe przez połączenie najczęściej dwóch oddzielnych indywiduów w taki sposób, że nie dochodzi do utraty atomów w obrębie cząsteczek tworzących addukt. Addukty mogą tworzyć się z dwóch lub więcej indywiduów molekularnych, jak również pomiędzy dwiema grupami atomów w obrębie tej samej cząsteczki chemicznej (addukty wewnątrzcząsteczkowe). Przykładami adduktów są połączenia utworzone pomiędzy kwasami i zasadami Lewisa (addukty Lewisa), kompleksy sigma i kompleksy pi , czy też kompleksy Meisenheimera[a][1].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- hydraty
- związki kompleksowe (związki koordynacyjne, kompleksy)
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ W języku angielskim Międzynarodowa Unia Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC) zaleca stosowanie terminu adduct (addukt) zamiast mniej precyzyjnego complex (kompleks) z uwagi na to, że definiuje ona kompleksy jako powstałe w wyniku słabych oddziaływań międzycząsteczkowych, a wiele indywiduów tak określanych nie spełnia tej definicji. Sam termin complex IUPAC zaleca zastępować pojęciem coordination entity (indywiduum koordynacyjne). Autorzy polskiego tłumaczenia zaleceń IUPAC zwracają jednak uwagę, że w języku polskim terminy takie jak indywiduum koordynacyjne, indywiduum kompleksowe i kompleks używane są jako synonimy bez rozróżnienia występującego w jezyku angielskim (por. Stasicka i Achmatowicz 2005 ↓, s. 12, 177, 219).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ addukt, addukt Lewisa, addukt Meisenheimera, addukt π, addukt σ, [w:] Kompendium terminologii chemicznej. Zalecenia International Union of Pure and Applied Chemistry, Zofia Stasicka (red. nauk.), Osman Achamatowicz (red. nauk.), Komisja Nomenklatury Chemicznej Polskiego Towarzystwa Chemicznego, Kraków: ZamKor, 2005, s. 12–13, ISBN 83-88830-79-1 .