Administratura apostolska Uzbekistanu – Wikipedia, wolna encyklopedia
Państwo | |
---|---|
Siedziba | Taszkent |
Data powołania | |
Wyznanie | |
Kościół | |
Podległa bezpośrednio | |
Prokatedra | Najświętszego Serca Pana Jezusa |
Administrator apostolski | |
Dane statystyczne (2020) | |
Liczba wiernych | 3 098 |
Liczba kapłanów • w tym diecezjalnych • w tym zakonnych | 8 |
Liczba osób zakonnych | 22 (w tym 10 sióstr zakonnych) |
Liczba parafii | 6 |
Powierzchnia | 447,400 km² |
![]() Mapa całej administratury Uzbekistanu | |
41°18′19,87″N 69°17′45,71″E/41,305520 69,296030 | |
Strona internetowa |
Administratura apostolska Uzbekistanu (łac. Apostolica Administratio Usbekistanianus; ros. Апостольская администрация Узбекистан) – samodzielna jednostka terytorialna dla katolików obrządku łacińskiego oraz jednostka podziału administracyjnego Kościoła katolickiego w Uzbekistanie, obejmująca swoim zasięgiem cały kraj. Utworzona 29 września 1997 przez papieża Jana Pawła II jako Misja „sui iuris”, a podniesiona 1 kwietnia 2005 do rangi Administratury apostolskiej[1].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Chrześcijaństwo w Azji Środkowej pojawiło się w III w., jednak jego rozwój nastąpił dopiero w XIX w. po przyłączeniu Uzbekistanu do Imperium Rosyjskiego. Wspólnotę katolików tworzyli głównie Polacy, Litwini przesiedleni tu przez władze carskie. Wraz z nadejściem władzy radzieckiej w latach 20. XX w. Kościół katolicki musiał zejść do podziemia.
Do przełomu doszło dopiero po upadku ZSRR w 1991. W tym samym roku utworzono administraturę apostolską w Karagandzie, która objęła swoim zasięgiem obszar środkowej Azji, w tym Uzbekistanu. 29 września 1997 papież Jan Paweł II dokonał podziału administratury apostolskiej w Karagandzie, wydzielając z niej misję sui iuris Uzbekistanu[2]. Obecnie swoją posługę duchową w tym kraju sprawują franciszkanie z polskiej prowincji św. Antoniego i bł. Jakuba Strzemię.
1 kwietnia 2005 misja sui iuris została podniesiona do rangi administratury apostolskiej przez papieża Jana Pawła II. Była to jedna z ostatnich decyzji papieża przed jego śmiercią[3].
Administratorzy
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
- Administrator apostolski: ks. bp Jerzy Maculewicz OFMConv (od 2005)
- Senior administratury: o. Krzysztof Kukułka OFMConv[4] (od 2005)
Parafie
[edytuj | edytuj kod]- Parafia św. Andrzeja Apostoła w Bucharze
- Parafia Najświętszej Maryi Panny Zawsze Dziewicy w Ferganie[5]
- Parafia św. Jana Chrzciciela w Samarkandzie
- Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Taszkencie[5]
- Parafia Maryi Matki Nadziei w Urgenczu
- Parafia w Angrenie
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Podniesienie Misji „sui iuris” w Uzbekistanie do Apostolskiej Administracji i wyznaczenia pierwszego Administratora Apostolskiego. press.vatican.va. [dostęp 2005-04-01]. (wł.).
- ↑ Dane na Catholic-Hierarchy.
- ↑ Misja w Uzbekistanie, w serwisie franciszkanie.pl (dostęp: 2007-04-21). [dostęp 2010-03-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-22)].
- ↑ Taszkent [online], www.franciszkanie.pl [dostęp 2021-05-05] (pol.).
- ↑ a b Rzymsko-Katolicka Parafia pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa [online], nspj.wroclaw.pl [dostęp 2021-05-05] .