Agnes Inglis – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Pełne imię i nazwisko | Agnes Ann Inglis |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 3 grudnia 1870 |
Data i miejsce śmierci | 30 stycznia 1952 |
Zawód, zajęcie | pracownica socjalna, archiwistka |
Agnes Ann Inglis (ur. 3 grudnia 1870 w Detroit, zm. 30 stycznia 1952 tamże) – amerykańska archiwistka i działaczka anarchistyczna. Główna nadzorczyni Kolekcji Labadiego na Uniwersytecie Michigan.
Wczesne lata
[edytuj | edytuj kod]Agnes Inglis urodziła się 3 grudnia 1870 w Detroit jako córka Agnes (z domu Lambie) i Richarda Inglis. Oboje jej rodzice pochodzili ze Szkocji. Jej ojciec był lekarzem. Była najmłodszym dzieckiem w konserwatywnej, religijnej rodzinie, kształciła się w akademii dla dziewcząt w Massachusetts. Jej ojciec zmarł w 1874, siostra jakiś czas później zmarła na raka, a matka w 1899, zanim Inglis skończyła trzydzieści lat[1].
Po śmierci matki Inglis studiowała historię i literaturę na Uniwersytecie Michigan, otrzymując zasiłek od dalszej rodziny. Opuściła uniwersytet przed ukończeniem studiów i spędziła kilka lat jako pracownik socjalny w chicagowskim Hull House, Franklin Street Settlement House w Detroit i YWCA w Ann Arbor. Podczas pracy w tych miejscach nabrała współczucia dla położenia robotników-imigrantów w Stanach Zjednoczonych, a ostatecznie dzięki tym doświadczeniom rozwinęła u siebie przekonania polityczne[2].
W 1915 Inglis poznała Emmę Goldman i zaprzyjaźniła się z nią, a wkrótce potem z kochankiem i towarzyszem Goldman, Aleksandrem Berkmanem. Wraz z wybuchem I wojny światowej poszerzyła swoją radykalną działalność i poświęciła wiele czasu oraz pieniędzy rodziny na wsparcie prawne, szczególnie w czasie czerwonej paniki w latach 1919-1920[2].
Kolekcja Labadiego
[edytuj | edytuj kod]Zaprzyjaźniła się z Josephem Labadie i w 1924 odkryła, że materiały dotyczące ruchów radykalnych, które ten podarował Uniwersytetowi Michigan w 1911 nie były prawie w ogóle pielęgnowane. Kolekcja pozostała nieopracowana, trzymana w zamkniętej skrzyni[3]. Zaczęła pracować jako wolontariuszka na pełny etat, starannie porządkując i katalogując to, co stało się później znane jako Kolekcja Labadiego. Jej wkład był wyjątkowy. Stosowała niekonwencjonalne metody porządkowania. Na kartach katalogowych do informacji bibliograficznych o pozycjach dodawała niekiedy osobiste opinie[4].
Po kilku latach Inglis i Labadie nawiązali korespondecję listowną z 400 radykałami, prosząc o wypowiedzi na temat ich osobistych doświadczeń i wysiłków organizacyjnych. Choć początkowy odzew był słaby, w ciągu następnych 28 lat anarchiści przekazali do kolekcji ogromną ilość publikacji, pism i materiałów dokumentalnych. Wśród nich znajdują się dokumenty Rogera Baldwina, Elizabeth Gurley Flynn i Ralpha Chaplina. Inglis pomagała również wielu osobom w ich badaniach i publikacjach, jak Henry’emu Davidowi w The Haymarket Tragedy i Jamesowi J. Martinowi w Man Against the State. Praca Inglis była znana w całych Stanach Zjednoczonych, a po śmierci wielu anarchistów dekady później, ich rodziny przekazywały swoje zbiory do kolekcji. Szacuje się, że jej wysiłki zwiększyły rozmiar oryginalnej kolekcji mniej więcej dwudziestokrotnie[5].
Śmierć
[edytuj | edytuj kod]Zmarła 30 stycznia 1952 w Michigan, pozostawiając po sobie obszerną i wyczerpującą bibliotekę na temat radykalnych ruchów społecznych. Wraz z jej śmiercią zagubiły się jednak pewne niuanse organizacji kolekcji.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Carlotta R. Anderson , All-American Anarchist: Joseph A. Labadie and the Labor Movement, Wayne State University Press, 2017 (ang.).
- ↑ a b Julie Herrada , Tom Hyry , Spunk Library – Agnes Inglis, „Progressive Librarian”, www.spunk.org [dostęp 2021-03-02] [zarchiwizowane z adresu 2020-04-22] (ang.).
- ↑ Julie Herrada , Collecting Anarchy: Continuing the Legacy of the Joseph A. Labadie Collection, DOI: 10.5860/rbm.8.2.287 [dostęp 2021-03-02] [zarchiwizowane z adresu 2021-02-28] (ang.).
- ↑ Agnes Inglis: the woman behind the Labadie Collection [online], MLibrary, 6 grudnia 2012 [dostęp 2021-03-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-12-06] (ang.).
- ↑ Agnes Inglis , Agnes Inglis Papers 1909-1952 [online], quod.lib.umich.edu [dostęp 2021-03-02] [zarchiwizowane z adresu] (ang.).