Aleksander Olejniczak – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | |||||||||
Pozycja | |||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||
| |||||||||
|
Aleksander Olejniczak (ur. 8 czerwca 1930 we Lwowie, zm. 15 lutego 2012 w Bytomiu) – polski piłkarz grający na pozycji obrońcy. Wieloletni zawodnik Polonii Bytom. Syn Stanisława, siostrzeniec Mieczysława Batscha[1].
Kariera piłkarska
[edytuj | edytuj kod]Aleksander Olejniczak pochodził z rodziny ze sportowymi tradycjami. Ojciec Stanisław był piłkarzem m.in. Czarnych Lwów, Sparty Lwów, potem trener TS Lewandówki Lwów, a wuj Mieczysław Batsch był reprezentantem Polski. Do Bytomia przeniósł się wraz z rodzicami po wojnie, gdzie wkrótce rozpoczął treningi w Polonii Bytom.
W Polonii Bytom zadebiutował w 1950 roku w meczu z OWKS Kraków. Zdobył z drużyną pierwsze w historii klubu mistrz mistrzostwo Polski w sezonie 1954 oraz czterokrotnie wicemistrzostwo Polski (1952, 1958, 1959, 1961). Karierę zakończył w 1961 roku. Łącznie dla Polonii Bytom rozegrał 159 meczów.
Po zakończeniu kariery
[edytuj | edytuj kod]Aleksander Olejniczak po zakończeniu kariery piłkarskiej wycofał się ze sportowego środowiska. W 1985 roku został lekarzem pierwszego zespołu Polonii Bytom[2].
Śmierć
[edytuj | edytuj kod]Aleksander Olejniczak zmarł 15 lutego 2012 roku w Bytomiu w wieku 81 lat[3].