Aleksandr Biezborodko – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 1747 |
---|---|
Data śmierci | 1799 |
Wicekanclerz Imperium Rosyjskiego | |
Okres | od 1797 |
Poprzednik | |
Następca |
Aleksandr Andriejewicz Biezborodko (ros: Алекса́ндр Андре́евич Безборо́дко, ur. 1747 w Głuchowie, zm. 1799) – rosyjski polityk.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Od roku 1765 w armii. Brał udział w I wojnie tureckiej. Od 1775 na dworze w Petersburgu. Od roku 1780 w służbie dyplomatycznej. W 1783 roku szef kancelarii wicekanclerza Ostermanna. W 1787 towarzyszył Katarzynie II w podróży na południe oraz w rozmowach ze Stanisławem Augustem i Józefem II. Prowadził rokowania pokojowe z Turcją w Jassach - 1791 r. Poróżniony z faworytem cesarzowej Zubowem usunął się w cień. W 1797 roku car Paweł I mianował go kanclerzem i nadał mu tytuł książęcy.
Urząd kanclerza Imperium Rosyjskiego - najwyższy urząd w państwie sprawował od 1797 do 1799 roku. Polityką zagraniczną Rosji kierował, odkąd zmarł Nikita Panin (1783).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- rosja.osman.livenet.pl. rosja.osman.livenet.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-01-14)].