Ameloblast – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1c/Enamelmineralization11-17-05.jpg/220px-Enamelmineralization11-17-05.jpg)
Ameloblast, enameloblast, adamantoblast – komórka szkliwotwórcza pochodzenia nabłonkowego. Uczestniczy w procesie odontogenezy, czyli procesu powstawania zębów u kręgowców[1]. Ameloblasty budują wewnętrzną pojedynczą warstwę narządu szkliwotwórczego, zwróconą w kierunku brodawki zębowej. Każda komórka ma około 4 μm średnicy i 40 μm; na przekroju ma zbliżony do sześciokątnego kształt. Wydzielniczy biegun komórki tworzy strukturę kształtu sześciobocznej piramidy, znaną jako włókno Tomesa. Ameloblasty produkują i odkładają na powierzchni brodawki zębowej tzw. preszkliwo, składające się głównie z białek amelogeniny i enameliny, które po mineralizacji przekształca się we właściwe szkliwo.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Wojciech. Sawicki: Histologia. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2005, s. 396. ISBN 83-200-3127-3.
Encyklopedie internetowe (rodzaj komórki):