Anachoretyzm – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/92/Teodor_Axentowicz%2C_Anachoreta.jpg/240px-Teodor_Axentowicz%2C_Anachoreta.jpg)
Anachoretyzm (z stgr. ἀναχωρέω anachoreo – „oddalam się, odchodzę w górę” tzn. odchodzę z doliny Nilu na pustynię) – forma religijności znana w chrześcijaństwie, judaizmie, hinduizmie, buddyzmie oraz islamie. Anachoreta udaje się w odosobnienie, by pędzić ascetyczne życie w samotności, modląc się, umartwiając i kontemplując.
Ruch anachorecki był szczególnie popularny we wczesnym i średniowiecznym chrześcijaństwie; zapoczątkował najstarszą formę życia zakonnego, pierwotną wobec cenobityzmu.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- H. Ćwikliński, Anachoreci, W: Encyklopedia Katolicka I, str. 474-475.
- M. Daniluk, K. Klauza: Podręczna encyklopedia instytutów życia konsekrowanego. Lublin: 1994, s. 60.
Encyklopedie internetowe (zawód w religii):
Identyfikatory zewnętrzne: