Andrzej Łopacki – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6f/Oboz_Andrzeja_Lopackiego_%2891115286%29.jpg/220px-Oboz_Andrzeja_Lopackiego_%2891115286%29.jpg)
Andrzej Łopacki (ur. w Porębie 1838, zm. w listopadzie 1902 w Bochni) – oficer austriacki i papieski, major, organizator i dowódca oddziału w powstaniu styczniowym, pod rozkazami Apolinarego Kurowskiego, Dionizego Czachowskiego i gen. Józefa Hauke-Bosaka, dyrektor Kasy Oszczędnościowej w Bochni.
W powstaniu styczniowym w 1863 r. dowodził swoim oddziałem. Droga oddziału Łopackiego wiodła przez Baranów, Michniów, lasy wąchockie - aż do Wierzbnika. Andrzej Łopacki został ranny 22 kwietnia 1863 r. w bitwie pod Stefankowem). Zastępował go kpt. Jan Markowski – późniejszy podpułkownik, dowódca pułku kawalerii krakowskiej, mianowany przez gen. Józefa Hauke-Bosaka. Andrzej Łopacki po powstaniu, zamieszkał w Leszczynach jako zarządca dóbr, a potem w Bochni, jako dyrektor Kasy Oszczędnościowej.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Eligiusz Kozłowski (opr.), Zapomniane wspomnienia. Warszawa,1981, s. 468.