Archikatedra w Cuzco – Wikipedia, wolna encyklopedia
archikatedra | |||||||||||||||
Państwo | |||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Miejscowość | |||||||||||||||
Adres | Plaza de Armas | ||||||||||||||
Wyznanie | |||||||||||||||
Kościół | |||||||||||||||
Archidiecezja | |||||||||||||||
Bazylika mniejsza | od 8 lutego 1928 | ||||||||||||||
Wezwanie | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Położenie na mapie Peru ![]() | |||||||||||||||
13°30′58,68″S 71°58′41,16″W/-13,516300 -71,978100 |
Bazylika archikatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Cuzco (hiszp. Catedral Basílica de la Virgen de la Asunción) – katolicki kościół w Cuzco, w Peru, wzniesiony w XVI–XVII wieku, znajdujący się przy Plaza de Armas. Archikatedra w Cuzco ma godność bazyliki mniejszej.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Budowa katedry rozpoczęła się w 1560 roku, a autorem pierwotnego projektu był Juan Miguel de Veramendi[1]. Kościół wybudowano w miejscu pałacu Viracochy, a do jego budowy wykorzystano materiał pochodzący z Sacsayhuamán – inkaskiego kompleksu murów w okolicach Cuzco[1]. Budowę kościoła, nadzorowaną przez wielu różnych architektów, ukończono w 1654 roku[1].
Architektura i sztuka
[edytuj | edytuj kod]Kościół wybudowano w stylu renesansowym. Ma on trzy nawy z transeptem, a po bokach łączy się z dwoma innymi mniejszymi kościołami: od zachodu z kościołem Świętej Rodziny, a od wschodu z kościołem Tryumfu (który został tak nazwany, by upamiętnić tryumf hiszpańskich konkwistadorów nad Inkami oraz tryumf religii katolickiej nad miejscowymi wierzeniami)[1].
Obecny ołtarz główny jest w stylu klasycznym. Wykonany został z drewna cedrowego, dawniej złoconego, obecnie srebrzonego – w 1803 roku biskup Bartolomé María de las Heras Navarro podarował srebro, którym pokryto ołtarz[1]. W pewnej odległości za ołtarzem głównym stoi ołtarz w przeszłości pełniący funkcję głównego[1]. Ten starszy ołtarz jest wykonany z drewna olchowego[1].
W świątyni znajduje się krucyfiks nazywany Señor de los Temblores (w keczua Taytacha Temblores[2]). Uważa się, że uspokoił on trzęsienie ziemi w Cuzco 31 marca 1650 roku[3]. Prawdopodobnie krucyfiks ten został wykonany w Peru przez lokalnych artystów z różnych materiałów (m.in. włókien agawy i gipsu) około 1570 roku. Ukrzyżowany Chrystus ma kolor czarny, ale barwa ta nie jest oryginalna, lecz powstała w wyniku działania dymu ze świec oraz pyłku z czerwonych kwiatów ñuk’chu, którymi krucyfiks jest dekorowany podczas procesji w Poniedziałek Wielkanocny[3].
Najbardziej znanym obrazem w katedrze jest Ostatnia Wieczerza autorstwa Marcosa Zapaty[1]. Na obrazie tym na środku stołu znajduje się taca z pieczoną świnką morską (należącą do lokalnych dań spożywanych przy szczególnych okazjach), oprócz niej na stole można również zobaczyć papaje czy ostre papryki[1].
W północnej wieży katedry znajduje się dzwon Maria Angola o wysokości 2,15 metra i wadze ok. 5980 kg, odlany w 1659 roku. Według legendy jego nazwa związana jest z niewolnikiem pochodzącym z Angoli, który wrzucił złoto do tygla, w którym wytapiano dzwon[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j Cathedral of Cusco w serwisie Qusqo, Inkas' sacred capital. [dostęp 2018-12-18]. (ang.).
- ↑ Señor de los Temblores. [dostęp 2018-12-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-21)]. (hiszp.).
- ↑ a b Señor de los Temblores. Patron jurado del Cusco. [dostęp 2018-12-19]. (hiszp.).