Atrybut – Wikipedia, wolna encyklopedia
Atrybut – cecha (własność, właściwość) osoby lub rzeczy, która wyróżnia ją spośród innych.
Słowo to może również mieć następujące znaczenia:
- atrybut w sztuce – określony przedmiot o charakterze symbolicznym związany z życiem danej postaci
- atrybut w filozofii – właściwość rzeczy, która faktycznie jest nieoddzielna od jej istoty
- atrybut w składni – inna nazwa przydawki
- atrybut w kartografii – charakterystyka obiektu mapy cyfrowej
- W informatyce:
- atrybut pliku – parametr, który określa stan pliku
- atrybut znacznika w językach znaczników, takich jak SGML bądź XML – parametr zawierający dodatkowe informacje o elemencie struktury logicznej identyfikowanym przez dany znacznik
- atrybut (programowanie) – element składni danego języka programowania, określający konkretną właściwość elementu kodu (np. typ, reprezentację w pamięci, rozmieszczenie w pamięci, zakres widoczności, sposób odwoływania i inne)
- atrybut rozmieszczenia – atrybut określający położenie danej zmiennej w pamięci operacyjnej.