Błoń – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Cerkiew św. Trójcy w Błoni | |
Państwo | |
---|---|
Obwód | |
Rejon | |
Sielsowiet | Błoń |
Populacja (2009) • liczba ludności |
|
Nr kierunkowy | +375 1713 |
Kod pocztowy | 223014 |
Tablice rejestracyjne | 5 |
Położenie na mapie obwodu mińskiego ![]() | |
Położenie na mapie Białorusi ![]() | |
![]() |
Błoń (błr. i ros. Блонь) – agromiasteczko na Białorusi, w rejonie puchowickim obwodu mińskiego, około 58 km na południowy wschód od Mińska, nad rzeką Citewką (dopływem Świsłoczy).
Historia
[edytuj | edytuj kod]Tutejsze włości były na początku XVIII wieku dziedzictwem rodu Baków. W XVIII wieku Błoń należała do powiatu mińskiego w województwie mińskim[1] Ksiądz Józef Baka założył tu[2] w 1745 roku[3] placówkę misyjną nazwaną Missio Bakana[4]. Placówka ta posiadała własny budynek (drewniany klasztor wybudowany w 1745 roku), fundusz i około pięciu misjonarzy. Ks. Baka był jej superiorem w latach 1741–1757 i rzadko ją opuszczał. Drewniany kościółek został przez niego wybudowany w 1742 roku[3] albo w roku 1748[5][6]. Po jego śmierci w 1780 roku majątek przeszedł na własność jezuitów, a po kasacie zakonów przez krótki czas był własnością ks. Ponińskiego, by wkrótce stać się własnością Ossowskich herbu Dołęga, aż do powstania stczyniowego. W ramach represji popowstaniowych Błoń została[a] skonfiskowana i przekazana w 1868 roku rosyjskiemu urzędnikowi Józefowi Bończa-Osmołowskiemu. Kościółek nie istnieje od 1917 roku. W latach 1919–1920 Błoń znajdowała się pod zwierzchnictwem polskim, wszedłszy w skład gminy Puchowicze. Po wytyczeniu polskiej granicy wschodniej znalazła się na terenie ZSRR. Błoń od 1924 roku jest siedzibą sielsowietu.
Zabytki
[edytuj | edytuj kod]- Klasztor wybudowany przez księdza Bakę miał nietypową formę dworu[3]. Budynek przetrwał liczne zawieruchy dziejowe i obecnie jest odrestaurowany i mieści się w nim regionalne muzeum krajoznawcze. Ogród otaczający dom pochodzi najprawdopodobniej z czasów Ossowskich[3].
- We wsi znajduje się również cerkiew św. Trójcy wybudowana w 1826 roku.
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ W Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego Błoń jest rodzaju żeńskiego, natomiast u Aftanazego i w kilku innych źródłach – rodzaju męskiego.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Minsk 2013, s. 100.
- ↑ Błoń. Radzima.org. [dostęp 2015-03-16].
- ↑ a b c d Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 1: Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1991, s. 24–25, ISBN 83-04-03713-0, ISBN 83-04-03701-7 (całość) .
- ↑ Kościół jezuitów w Błoniu fundacji ks. Józefa Baki. Obraz z XIX wieku z książki A. Kułagina 'Katolickie świątynie na Białorusi'. Radzima.org. [dostęp 2015-03-16].
- ↑ N. Rouba (zebrał i opracował): Przewodnik po Litwie i Białejrusi (tu Błoń występuje jako Błonie). Wilno: Wydawnictwa „Kurjera Litewskiego”, s. 23.
- ↑ Błoń, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 249 .