Błona mięśniowa – Wikipedia, wolna encyklopedia
Błona mięśniowa, mięśniówka (łac. lamina muscularis) – składająca się zwykle z mięśni gładkich część ściany wielu narządów (np. jelit, macicy)[1], ale także naczyń krwionośnych. Zwykle znajduje się pomiędzy błoną śluzową wewnętrzną, oraz błoną zewnętrzną, zwaną często przydanką. Kurczy się pod wpływem bodźców układu współczulnego, bez wpływu świadomości.
Naczynia krwionośne
[edytuj | edytuj kod]Występuje ona głównie w tętnicach. Tworzy tam błonę środkową (tunica media). W jej skład wchodzą głównie włókna okrężne. W małych tętnicach warstwa ta jest najgrubsza. W średnich liczy już około 25-35 warstw komórek, pomiędzy którymi pojawiają się włókna i błonki sprężyste. Natomiast w tętnicach dużych, które zaliczane są do typu sprężystego, mamy do czynienia z bardzo zredukowaną błoną mięśniową na korzyść dużej liczby włókien.
W przypadku żył natomiast tkanka mięśniowa jest w nich bardziej rozproszona. Normalną ciągłą warstwę tworzą w miarę zwiększania się rozmiarów naczynia. W większych żyłach mięśniówka może w ogóle nie występować (typ włóknisty), może jej też być mniej niż włókien (typ włóknisto-mięśniowy).
Narządy
[edytuj | edytuj kod]Błona mięśniowa występuje w zasadzie w całym przewodzie pokarmowym i dużej części układu oddechowego.
W tchawicy występuje ona głównie na tylnej ścianie (łac. paries membranacea), tworząc mięsień tchawiczy. Jest on w całości gładki. Podobny występuje w oskrzelach, stopniowo obejmując całą ścianę.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Słownik tematyczny. Biologia, cz. 2, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 89, ISBN 978-83-01-16530-7 .