Bahram V – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Władca Persji | |
Okres | |
---|---|
Poprzednik | |
Następca | |
Dane biograficzne | |
Dynastia | |
Data śmierci | |
Ojciec | |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/01/Bahramv.jpg/220px-Bahramv.jpg)
Bahram V, znany również jako: Bahram Gur (ur. ?, zm. 439) – władca Persji z dynastii Sasanidów, syn Jezdegerda I.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Tron odziedziczył 420/421 po nagłej śmierci (morderstwo?) ojca, panował do 439. Ze zmiennym szczęściem prowadził wojny z chrześcijańskim Bizancjum (za jego rządów wybuchła wojna rzymsko-sasanidzka, wywołana prześladowaniami chrześcijan przez Bahrama), odparł też najazd Heftalitów, których króla zabił własnoręcznie[1] w bitwie pod Mawrem. Przede wszystkim jednak zasłynął wśród potomnych jako kochający uciechy życia i wrażliwy na dolę ludu władca.
Nazywano go Gur (pahl. dosł. onager), jako że z zamiłowaniem polował na onagery, niewielkie zwierzęta z rodziny koniowatych. Jest bohaterem licznych perskich i arabskich legend. Swe dzieła poświęcili mu Omar Chajjam, Firdausi, Hamza z Isfahanu. Z jego osobą wiąże się także dość wiarygodny przekaz o pochodzeniu Cyganów.
Współcześni historycy widzą w nim jednak władcę stosunkowo słabego, nadmiernie ulegającego duchownym zaratusztrianizmu i możnowładztwu.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Praca zbiorowa: Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki. T. 7. Mediaset Group SA, 2007, s. 293. ISBN 978-84-9819-814-0.