Banie (żleb) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Banie – żleb w górnej części Doliny Strążyskiej w polskich Tatrach Zachodnich. Znajduje się we wschodniej odnodze tej doliny zwanej Doliną Wielkiej Równi lub Dolinką pod Banie. Opada z Wyżniej Suchej Przełęczy, zakręca łuk wokół podnóży środkowej części Długiego Giewontu i uchodzi do górnej części Wielkiej Równi[1].
Nazwa żlebu pochodzi od dawniej tutaj istniejących kopalni rud, które nazywano baniami. Do żlebu Banie z północnych ścian Długiego Giewontu opada kilka wklęsłych i wypukłych formacji skalnych. W kierunku od wschodu na zachód są to: depresja spod Juhaskiej Przehyby, Juhaski Filar opadający z Juhaskiej Turni, Komin Szczerbinki, środkowy filar Długiego Giewontu, Wąski Komin. Żleb Banie stanowi punkt startowy dla kilku dróg wspinaczkowych w ścianach Długiego Giewontu[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Tatry Polskie. Mapa turystyczna 1:20 000, Piwniczna: Agencja Wydawnictwo „WiT” S.c., 2009, ISBN 83-89580-00-4 .
- ↑ Władysław Cywiński, Tatry. Giewont, Poronin: Wyd. Górskie, 1994, ISBN 978-83-7104-002-3, OCLC 749766988 .