Barkowice Mokre – Wikipedia, wolna encyklopedia
wieś | |
Jezioro Sulejowskie w Barkowicach Mokrych | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Liczba ludności (2006) | 130 osób |
Strefa numeracyjna | 44 |
Kod pocztowy | 97-330[2] |
Tablice rejestracyjne | EPI |
SIMC | 0552231 |
Położenie na mapie gminy Sulejów ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa łódzkiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu piotrkowskiego ![]() | |
![]() |
Barkowice Mokre – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Sulejów, znajdująca się w granicach Sulejowskiego Parku Krajobrazowego.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Ze względu na swoje usytuowanie nad Jeziorem Sulejowskim miejscowość stała się ośrodkiem turystycznym, odwiedzanym głównie przez mieszkańców Łodzi i okolic. Nad Zalewem Sulejowskim znajduje się przystań z możliwością wypożyczenia sprzętu wodnego. We wsi pomnik poległych i pomordowanych żołnierzy Armii Krajowej, na uroczystości odsłonięcia pomnika był obecny ówczesny wiceminister obrony narodowej Romuald Szeremietiew.
Zabytki
[edytuj | edytuj kod]Stanowisko wielokulturowe: Osada otwarta z okresu późnorzymskiego III-IV w. oraz osada obronna z okresu wczesnego średniowiecza VI-IX w.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 2817
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 13 [zarchiwizowane 2022-10-26] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Nieinwazyjne badania grodzisk wczesnośredniowiecznych Polski Centralnej i ich zaplecza osadniczego: Chełmo, Rękoraj, Rozprza, Stare Skoszewy, Szydłów, Jerzy Sikora, Piotr Kittel, Piotr Wroniecki, Seria Archeologiczna Nr 46: 2013–2015, str. 251-293
- Barkowice Mokre, gm. Sulejów, woj. piotrkowskie. Stawowisko 1, Mieczysław Góra, Informator Archeologiczny 1978, Badania 12, str. 155-156