Basset bretoński – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Basset bretoński | |
Inne nazwy | Basset Fauve de Bretagne, Tawny Brittany Basset |
---|---|
Kraj pochodzenia | |
Wymiary | |
Wysokość | 33-38 cm |
Masa | 16-18 kg |
Klasyfikacja | |
FCI | Grupa VI, Sekcja 1, |
Basset bretoński – jedna z ras psów, należąca do grupy psów gończych i posokowców, zaklasyfikowana do sekcji psów gończych. Podlega próbom pracy[1].
Krótki rys historyczny
[edytuj | edytuj kod]Rasa powstała w XIX wieku w wyniku krzyżowania Gryfona fauve de bretagne z innymi bassetami. Wykorzystywana była do polowań na drobną zwierzynę w grupie składającej się z czterech osobników.
Charakter i temperament
[edytuj | edytuj kod]Żywy i przyjazny.
Wygląd
[edytuj | edytuj kod]Umaszczenie jest jednolite, złote, czasem z białą plamką na piersi czy szyi. Sierść krótka, twarda i szorstka. Sylwetka jak u innych bassetów z długim tułowiem i stosunkowo krótkimi nogami. Głowa wydłużona z ciemnym nosem i owalnymi uszami, które są pofałdowane u nasady i osadzone na linii oczu. Szyja krótka i umięśniona. Nogi najczęściej lekko zakrzywione. Ogon gruby i zwężający się ku dołowi.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- David Alderton "Psy", Wiedza i życie, Warszawa 2006
- Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.