Bathing Beauties – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/48/Beach-bunny-mayer.jpg/220px-Beach-bunny-mayer.jpg)
Bathing Beauties (pol. „kąpiące się piękności”) – występująca w filmach Macka Sennetta grupka młodych, urodziwych statystek ubranych w wymyślne kostiumy kąpielowe, mająca za zadanie uczynić film atrakcyjniejszym dla męskiej widowni[1] oraz zapewnić widzowi moment wytchnienia od natłoku gagów[2].
Bathing Beauties pojawiały się zazwyczaj w drugiej części filmu, w tle właściwej akcji (mogły być np. grupką dziewcząt na plaży, na której spotykają się główni bohaterowie); przedstawiane były zazwyczaj w spokojnych, łagodnych ujęciach, ich postacie nie służyły wywołaniu efektu komicznego[2].
Pomysł na umieszczenie w filmie grupki młodych, atrakcyjnych dziewcząt w kostiumach kąpielowych miał, według słów operatora Eddiego Cline’a, po raz pierwszy przyjść Sennettowi do głowy w 1915 roku, podczas realizowania zdjęć w na plaży w Santa Monica[3]. Związane było to także ze zmianami kulturowymi – m.in. pojawieniem się koedukacyjnych plaż, popularyzacją pływania wśród kobiet i wzrostem mody na plażowanie[4].
Bathing Beauties rekrutowały się zazwyczaj z początkujących aktorek[1], czasem też spośród uczestniczek konkursów piękności, w których Sennett często sędziował[5]. Niektóre z kąpiących się statystek stały się z czasem gwiazdami kina – jako Bathing Beauties występowały m.in. Gloria Swanson, Carole Lombard i Mabel Normand[1][6].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Catherine Gourley: Flappers and the New American Woman. Twenty-First Century Books, 2007, s. 78. ISBN 978-0-8225-6060-9. dostęp on-line
- ↑ a b Rob King: Slapstick Comedy. Taylor & Francis, 2009, s. 210. ISBN 978-0-415-80178-2.dostęp on-line
- ↑ Rob King: Slapstick Comedy. Taylor & Francis, 2009, s. 211. ISBN 978-0-415-80178-2.dostęp on-line
- ↑ Rob King: Slapstick Comedy. Taylor & Francis, 2009, s. 211–213. ISBN 978-0-415-80178-2.dostęp on-line
- ↑ Rob King: Slapstick Comedy. Taylor & Francis, 2009, s. 213. ISBN 978-0-415-80178-2.dostęp on-line
- ↑ Iwona Sowińska Złoty wiek burleski. W: Kino nieme. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych Universitas, 2010, s. 569. ISBN 978-83-242-1297-2.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Marek Hendrykowski: Słownik terminów filmowych. Poznań: Ars Nowa, 1994, s. 33.