Bazyliskus – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Solid Bazyliskusa | |
Cesarz bizantyński | |
Okres | |
---|---|
Dane biograficzne | |
Dynastia | |
Data urodzenia | ok. 430 |
Data śmierci | |
Dzieci |
Bazyliskus, Flavius Basiliscus (ur. ok. 430, zm. 476) – wódz rzymski i krótko panujący uzurpator na tronie cesarskim. Był bratem żony cesarza Leona I Weryny[1].
Dowodzona przez niego flota poniosła porażkę w bitwie z Wandalami koło przylądka Bon. Dzięki swoim koneksjom został cesarzem wschodniorzymskim w 475. Sprawował rządy przez dwadzieścia miesięcy. Był zwolennikiem monofizytyzmu. Jego żoną była Zenonis. Razem z nim panował jako współcesarz jego nieletni syn Marek. W sierpniu 476 cesarz Zenon powrócił do Konstantynopola i zesłał Bazyliskusa oraz jego rodzinę na małą wyspę, gdzie wszyscy ponieśli śmierć głodową.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Hugh Elton: De Imperatoribus Romanis. 1998-06-10. [dostęp 2011-11-02].