Beata Michalkiewicz – Wikipedia, wolna encyklopedia
Państwo działania | |
---|---|
profesor nauk technicznych | |
Specjalność: technologia nieorganiczna, technologia organiczna[1] | |
Alma Mater | |
Doktorat | 1 grudnia 1997 – technologia chemiczna |
Habilitacja | 21 stycznia 2008 – technologia chemiczna |
Profesura | 23 września 2017 |
Beata Michalkiewicz – polska inżynier, profesor nauk technicznych[1][2].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W 1991 r. ukończyła studia technologii chemicznej w Politechnice Szczecińskiej[1][2], w 1997 r. obroniła pracę doktorską pt. Utlenianie metanu do tlenowych pochodnych organicznych, której promotorem był prof. Kazimierz Kałucki, w 2008 r. habilitowała się na podstawie pracy zatytułowanej Studium nad katalityczną przemianą metanu do wodorosiarczanu metylu w oleum[1][2]. W 2017 uzyskała tytuł profesora nauk technicznych[3].
Pracuje w Zachodniopomorskim Uniwersytecie Technologicznym w Szczecinie, oraz należy do Rady Dyscypliny Naukowej – Inżynierii Materiałowej ZUT[1][2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e Prof. dr hab. inż. Beata Michalkiewicz, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2024-06-16] .
- ↑ a b c d Beata Michalkiewicz prof. dr hab.. ludzie.nauka.gov.pl. [dostęp 2024-06-16].
- ↑ M.P. z 2017 r. poz. 975