Blok Antyfaszystowski – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c2/Odezwa_Bloku_Antyfaszystowskiego_z_15_maja_1942.jpg/220px-Odezwa_Bloku_Antyfaszystowskiego_z_15_maja_1942.jpg)
Blok Antyfaszystowski – polska organizacja żydowska powstała w marcu 1942 r. w getcie warszawskim, z inicjatywy Komitetu Centralnego PPR[1], stanowiąca porozumienie lewicowych syjonistów i komunistów.
Opis
[edytuj | edytuj kod]Inicjatorami powstania bloku byli: działacz PPR-u – Józef Lewartowski, Mordechaj Anielewicz i Josef Kapłan z Ha-Szomer Ha-Cair, Szachno Sagan z Poalej Syjon Lewicy, Józef Sack ze środowiska syjonistów-socjalistów oraz Icchak Cukierman i jego żona Cywia Lubetkin z He-Chaluc i Dror. W skład bloku nie weszła żydowska partia robotnicza Bund, którą podczas konferencji negocjacyjnej reprezentowali Abrasza Blum i Maurycy Orzech, mieli oni według raportów Hersza Berlińskiego i Icchaka Cukiermana odrzucić propozycję przystąpienia do wspólnej organizacji, argumentując to oczekiwaniem na ruchy środowisk socjalistycznych.
Organizacja działała w gettach Generalnego Gubernatorstwa i Śląska, stając się konspiracyjnym zalążkiem ruchu oporu. Wydawała także podziemną prasę.
Między majem a wrześniem 1942 kierownictwo Bloku Antyfaszystowskiego zostało rozbite przez Gestapo[1].
Członkowie organizacji uczestniczyli w powstaniu w getcie warszawskim, po włączeniu jej do ŻOB-u i w powstaniu w getcie białostockim, gdzie organizacja funkcjonowała pod nazwą Antyfaszystowski Blok Bojowy, a w okresie poprzedzającym powstanie organizowała ucieczki z getta i gromadziła broń do przyszłego zrywu.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Blok Antyfaszystowski. W: Wielka Encyklopedia PWN. T. 4. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, s. 166. ISBN 83-01-13437-2.