Bluebell 2C – Wikipedia, wolna encyklopedia
Inne nazwy | OPS 3011 |
---|---|
Indeks COSPAR | 1966-012B |
Indeks NORAD | S02014 |
Państwo | |
Zaangażowani | |
Rakieta nośna | |
Miejsce startu | |
Orbita (docelowa, początkowa) | |
Perygeum | 115 km |
Apogeum | 253 km |
Okres obiegu | 88,1 min |
Nachylenie | 96,5° |
Czas trwania | |
Początek misji | 15 lutego 1966 20:30[1] UTC |
Powrót do atmosfery | 16 lutego 1966 |
Wymiary | |
Kształt | cylindryczny |
Masa całkowita | 9 kg |
Bluebell 2C (również: Bluebell 1[2], Bluebell 2 Cylinder[3]) – amerykański wojskowy satelita technologiczny, służący najpewniej jako cel do badań radarowych. Satelita został wyniesiony jako ładunek dodatkowy dla misji satelity wywiadowczego KH-7 25 (wraz z podobnym Bluebell 2S).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Mark Wade: Bluebell. Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2017-02-27]. (ang.).
- ↑ Antonín Vítek: 1966-012B - Bluebell 1. Space 40. [dostęp 2017-02-27]. (cz.).
- ↑ Jonathan McDowell: Launch Log. Jonathan's Space Home Page. [dostęp 2017-02-27]. (ang.).