Bogusław Kożusznik – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 29 stycznia 1910 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 9 lipca 1996 |
Poseł na Sejm Ustawodawczy | |
Okres | od 4 lutego 1947 |
Przynależność polityczna | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/07/Bogus%C5%82aw_Ko%C5%BCusznik_gr%C3%B3b.jpg/240px-Bogus%C5%82aw_Ko%C5%BCusznik_gr%C3%B3b.jpg)
Bogusław Kożusznik (ur. 29 stycznia 1910 w Suchej Dolnej, zm. 9 lipca 1996 w Warszawie) – polski lekarz, profesor medycyny, działacz polityczny i społeczny.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodzony na Zaolziu, ukończył medycynę w Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Karola w Pradze. W 1935 uzyskał stopień doktora, a w 1965 tytuł profesora[1].
Do 1939 pracował w szpitalu górniczym w Petrzkowicach (dzielnica Ostrawy). Następnie pełnił funkcje dyrektora szpitala zakaźnego w Karwinie[2]. Po włączeniu Zaolzia do Polski występował w obronie lekarzy narodowości czeskiej urodzonych na tych ziemiach, którym nakazano je opuścić w ciągu 48 godzin[3].
Podczas II wojny światowej był ochotnikiem w Wojsku Polskim. Po klęsce kampanii wrześniowej przez Litwę, Łotwę, Szwecję, Norwegię i Anglię dotarł do Francji, gdzie w Wojsku Polskim pełnił funkcję lekarza poborowego. Następnie razem z Wojskiem Polskim przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie współtworzył rządową administrację polską na uchodźstwie (był m.in. naczelnikiem wydziału zdrowia w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej oraz lekarzem naczelnym Polskiej Marynarki Handlowej z siedzibą w Londynie[1]). W 1945 wrócił do Polski i włączył się w tworzenie struktur służby zdrowia (zwłaszcza inspekcji sanitarnej). Dzięki niemu do Polski po raz pierwszy sprowadzono w tym czasie znaczne ilości penicyliny[3].
Wiceminister zdrowia (1946–1959), poseł na Sejm Ustawodawczy z ramienia PPS i PZPR (1947–1952), Główny Inspektor Sanitarny Polski (1955–1959)[1]. Został pierwszym dyrektorem Studium Doskonalenia Lekarzy, wcześniej był jego współtwórcą[2]. W latach 1971–1977 pełnił funkcję dyrektora Studium Medycyny Społecznej w Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego w Warszawie[1].
Uczestniczył z ramienia Polski w pracach powołujących do życia Światową Organizację Zdrowia WHO (wziął udział w inauguracyjnym posiedzeniu i uczestniczył przez lata w jej pracach)[3]. W latach 1948–1951 był członkiem Rady Zarządzającej tej organizacji[1]. Przez 20 lat był też przewodniczącym Polskiego Komitetu Współpracy z Funduszem Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci (UNICEF), a w latach 1957–1979 wiceprzewodniczącym Rady Zarządzającej UNICEF[3].
Był ponadto działaczem Państwowej Rady do spraw Pokojowego Wykorzystania Energii Jądrowej oraz prezesem Rady Naczelnej Polskiego Komitetu Pomocy Społecznej i Towarzystwa Sztuk Pięknych[3] oraz przewodniczącym Społecznego Komitetu Zwalczania Palenia tytoniu. Był członkiem m.in. Polskiego Towarzystwa Medycyny Społecznej, którego był prezesem w latach 1964–1977 i prezesem honorowym od 1977[1]. W latach 1962–1979 pełnił funkcję redaktora naczelnego czasopisma „Zdrowie Publiczne”[1], od 1971 do 1977 należał do komitetu redakcyjnego „International Journal of Health Survey”[2].
Autor i współautor ponad 200 publikacji oraz promotor 6 prac doktorskich. Autor 94 haseł do Wielkiej Encyklopedii Powszechnej PWN[1].
Pochowany w Warszawie na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A33-5-9)[4].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
- Medal Komisji Edukacji Narodowej
- Odznaka „Zasłużony Nauczyciel PRL”
- Order Lwa Białego II i III klasy (Czechosłowacja)
- Medal Claude Bernard (Francja)
- Medal Ribeiro Snnches (Portugalia)
- Medal UNICEF
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h Janusz Kapuścik (red. nauk.), Współcześni uczeni polscy. Słownik Biograficzny. Tom II H–Ł, Warszawa: Ośrodek Przetwarzania Informacji, 1999, s. 494, ISBN 83-905295-6-4 .
- ↑ a b c Sylwetki Głównych Inspektorów Sanitarnych. gis.gov.pl.
- ↑ a b c d e Lidia Kożusznik , Prof. dr med. Bogusław Kożusznik (29 stycznia 1910 – 9 lipca 1996) [online], wyborcza.pl, 28 grudnia 2006 .
- ↑ Wyszukiwarka grobów w Warszawie.