Bronisław Michalski – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 24 czerwca 1892 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 28 listopada 1968 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Prezbiterat | 20 czerwca 1915 |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 24 czerwca 1892 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 28 listopada 1968 |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1918–1946 |
Siły zbrojne | |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7e/%C5%9Awi%C4%99to_30_pp_w_Warszawie_1932_-_tablica_pami%C4%85tkowa_w_ko%C5%9Bciele_garnizonowym_NAC_1-W-1208-1.jpg/240px-%C5%9Awi%C4%99to_30_pp_w_Warszawie_1932_-_tablica_pami%C4%85tkowa_w_ko%C5%9Bciele_garnizonowym_NAC_1-W-1208-1.jpg)
Bronisław Janusz Michalski (ur. 24 czerwca 1892 w Rogozinie, zm. 28 listopada 1968 w Londynie) – polski ksiądz, dziekan Polskich Sił Zbrojnych.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w rodzinie Teofila i Julianny Franciszki z Żochowskich[1]. Uczęszczał do progimnazjum Polskiej Macierzy Szkolnej w Płocku. Jako uczeń uczestniczył w strajku szkolnym. W latach 1909–1911 kontynuował naukę w liceum przy Seminarium Duchownym w Płocku. W latach 1911–1915 studiował w płockim Seminarium Duchownym. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk biskupa płockiego Antoniego Juliana Nowowiejskiego[2]. 20 czerwca 1915 został mianowany wikariuszem w Dobrzyniu nad Wisłą[2]. 20 września 1916 został wikariuszem w Ciechanowie[2]. W latach 1916–1918 współpracował z Polską Organizacją Wojskową, za co w 1918 był aresztowany przez Niemców i więziony w twierdzy modlińskiej.
1 stycznia 1919 objął stanowisko kapelana Wojska Polskiego garnizonie Ciechanów[2]. W listopadzie 1919 został przeniesiony do służby frontowej. Kolejno sprawował funkcję kapelana I Brygady Jazdy, szpitali polowych nr 107 i 303, 24. pułku piechoty oraz Grupy Operacyjnej podpułkownika Adama Koca.
W grudniu 1920 został kapelanem Komendy m. st. Warszawy. Od czerwca 1921 służył w Kurii Polowej WP do lutego 1933. Starszy kapelan z 1 stycznia 1930, 1 stycznia 1933 r. awansował na starszego kapelana, a 1 stycznia 1935 otrzymał stopień proboszcza[3]. W 1933 r. nowo mianowany Biskup Polowy WP Józef Gawlina powołał go na stanowisko oficjała Sądu Biskupa Polowego. W marcu 1939 był administratorem parafii Warszawa I[3]. 1 – 21 września 1939 dziekan DOK I Warszawa.
Po kampanii wrześniowej 21 września przekroczył granicę węgierską. Na Węgrzech natychmiast przystąpił do zorganizowania duszpasterstwa dla internowanych żołnierzy polskich. W styczniu 1940 uciekł z Węgier i dotarł do Francji. 3 czerwca 1940 awansował na stopień dziekana. W czerwcu 1940 r. ewakuował się z Kurią Biskupią do Wielkiej Brytanii. We wrześniu 1946 został zdemobilizowany. Kierował służbą duszpasterską w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia. Dekretem Stolicy Apostolskiej z 9 maja 1947 został mianowany naczelnym kapelanem obozów dla Polaków.
Był Szambelanem Jego Świątobliwości i kanonikiem honorowym Kapituły Kolegiackiej Pułtuskiej. 22 lutego 1948 Pius XII mianował go protonotariuszem apostolskim. Po demobilizacji, dziekan generalny z 1 czerwca 1964 – rozkaz Naczelnego Wodza na Zachodzie, pełnił dalej obowiązki duszpasterskie jako wikariusz generalny dla Polaków w Anglii. Spoczywa na St. Patrick Cemetery.
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
- Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami
- Medal Wojska
- Medal Lotniczy
- Złoty Krzyż Zasługi[3][1]
- Medal Niepodległości (5 sierpnia 1937)[4]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[1]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[1]
- Srebrny Medal za Długoletnią Służbę[1]
- Medal 3 Maja[1]
- Krzyż Pro Ecclesia et Pontifice (Watykan)[1]
- Medal Obrony (Wielka Brytania)
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest? Uzupełnienia i sprostowania. Warszawa: 1939, s. 196. [dostęp 2021-08-16].
- ↑ a b c d Kolekcja ↓, s. 5.
- ↑ a b c Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 405.
- ↑ M.P. z 1937 r. nr 178, poz. 294 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Piotr Niezgoda. [w:] Kolekcja Generałów i Osobistości, sygn. I.480.405 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-01-19].
- Bogusław Szwedo, Ks. generał Bronisław Michalski (1892–1968) – kapłan diecezji płockiej, wikariusz generalny Polskich Sił Zbrojnych [w:] „Nasza Służba” rok XXIV nr 5 (506) 1–15 marca 2015, s.11.
- T. Kryska Karski S. Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, wyd.: Editions Spotkania Warszawa 1991.
- H. P Kosk, Generalicja polska, t. 2, wyd.: Oficyna Wydawnicza „Ajaks” Pruszków 2001.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.