Kondrat Burłaj – Wikipedia, wolna encyklopedia
Kondrat[1] Burłaj, ukr. Кіндрат Бурляй (Бурлій, Бурлюй) (zm. w 1649[2]) – pułkownik kozacki, jeden z przywódców powstania Chmielnickiego.
Kozak zaporoski – urodził się w rodzinie szlachecko-kozackiej pochodzenia turgskiego. Na początku XVII wieku wsławił się podczas łupieżczych wypraw kozackich na czarnomorskie wybrzeże tureckie. W 1624 dowodził wyprawą zakończoną zdobyciem Synopy.
Należał do starszyzny kozackiej, był jednym z dowódców podczas powstania Chmielnickiego. Walczył jako pułkownik hadziacki w bitwie pod Piławcami (1648), wziął udział w oblężeniach Lwowa (1648), Zamościa (1648) i Zbaraża (1649). Zginął 13 lipca 1649 podczas szturmu na zamek zbaraski, został zabity nad rzeczką Łubianką - poległ po bohaterskiej walce.
Burłaj jest jednym z bohaterów sienkiewiczowskiego Ogniem i mieczem:
- Aleś, Burłaju, sławę swą kozaczą kochał więcej niż życie, dlategoś nie szukał ocalenia![3]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Władysław Andrzej Serczyk, Na płonącej Ukrainie-Dzieje Kozaczyzny 1648-1651, Wydawnictwo Książka i Wiedza, Warszawa 2007, s. 235
- ↑ Władysław Konopczyński, Burłaj (w) Polski Słownik Biograficzny, tom III, s.138, Polska Akademia Umiejętności, Kraków 1937.
- ↑ Henryk Sienkiewicz, Ogniem i mieczem, Copyright by Agencja ELIPSA 1991, s.473
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Władysław Konopczyński, Burłaj (w) Polski Słownik Biograficzny, tom III, s.138, Polska Akademia Umiejętności, Kraków 1937.