Celownik przeziernikowy – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Visierlinie.jpg/220px-Visierlinie.jpg)
Celownik przeziernikowy (celownik zamknięty) – rodzaj mechanicznego celownika strzeleckiego, w którym najbliżej położonym oka strzelca elementem linii celowniczej jest przeziernik, czyli otwór o średnicy ok. 3 mm.
Celownik przeziernikowy może być umieszczony blisko oka strzelca (minimalna odległość ok. 10 cm), dzięki czemu możliwe jest wydłużenie linii celowniczej. Wadami przezierników są większe niż w przypadku szczerbiny ograniczenie pola widzenia oraz większa trudność w dokładnym celowaniu spowodowana problemami z umieszczeniem muszki w środku otworu przeziernika. Stosowany w broni długiej (głównie w pistoletach maszynowych i karabinach).
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- celownik szczerbinkowy
- celownik dioptryjny (diopter)
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Stanisław Torecki: 1000 słów o broni i balistyce. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982, s. 52. ISBN 83-11-06699-X.
- Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 47. ISBN 83-86028-01-7.