Cheryl Strayed – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Cheryl Strayed na Texas Book Festival, 2012 | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Zawód, zajęcie | |
Miejsce zamieszkania | |
Edukacja | |
Partner | |
Strona internetowa |
Cheryl Strayed (ur. 17 września 1968) – amerykańska prozaiczka i eseistka.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Strayed urodziła się w Spangler w Pensylwanii jako drugie z trojga dzieci. W wieku pięciu lat przeniosła się wraz z rodziną do Chaska w Minnesocie. Rok później rozwiedli się jej rodzice. W wieku 13 lat przeniosła się z matką, ojczymem i rodzeństwem na wieś Aitkin County.
W 1986 roku Strayed zakończyła naukę w McGregor High School w McGregor. Uczęszczała przez rok na Uniwersytet Świętego Tomasza w St. Paul, po czym przeniosła się na University of Minnesota w Minneapolis, gdzie uzyskała tytuł bakalaureatu. W marcu 1991 jej matka, Bobbi Lambrecht, zmarła nagle na raka płuc w wieku 45 lat. W 2002 roku Strayed uzyskała tytuł magistra sztuk pięknych na Uniwersytecie Syracuse, gdzie studiowała creative writing[1] pod kierunkiem pisarzy George’a Saundersa, Arthura Flowersa, Mary Gaitskill i Mary Caponegro.
W 1999 Cheryl Strayed wyszła za mąż za reżysera filmowego Briana Lindstroma. Mają dwójkę dzieci i mieszkają w Portland[2].
Jest długoletnią działaczką feministyczną, należy do zarządu VIDA: Women in Literary Arts[3], organizacji badającej krytyczne i kulturowe postrzeganie pisarstwa kobiet[4].
Twórczość
[edytuj | edytuj kod]Strayed współpracowała m.in. z „The Washington Post Magazine”, „The New York Times Magazine”, „Vogue”, „Allure”, „The Missouri Review”, „The Sun Magazine”, „The Best American Essays” i „Creative Nonfiction”[3]. Jej prace zostały dwukrotnie wybrane do grona Najlepszych Amerykańskich Esejów (Heroina/e z roku 2000)[5] oraz Love of My Life z 2003 roku[2]. Otrzymała również Pushcart Prize za esej Munro Country, który został pierwotnie opublikowany w „The Missouri Review”[6]. Esej ten jest o liście, który Strayed otrzymała od Alice Munro oraz o wpływie kanadyjskiej pisarki na pisarstwo Strayed[7].
Pierwsza książka Strayed, Torch, została opublikowana w 2006 r. przez wydawnictwo Houghton Mifflin Harcourt. Torch był finalistą Great Lakes Book Award i został wybrany przez „Oregonian” jako jedna z dziesięciu najlepszych książek 2006 autorstwa pisarzy żyjących na północno-zachodnim Pacyfiku. W 2012 Torch został wznowiony przez Vintage Books z nowym wprowadzeniem Strayed.
Jej druga książka, Dzika droga. Jak odnalazłam siebie, jest zapisem szczegółowych wspomnień z przebycia 1100-milowej trasy Pacific Crest Trail z pustyni Mojave do granicy między Oregonem i Waszyngtonem oraz jest opowieścią o osobistych zmaganiach, które zmusiły ją do tej wędrówki[8]. Dzika droga ukazała się w wydawnictwie Alfred A. Knopf w 2012 roku i została przetłumaczona na 28 języków. Książka ta zadebiutowała na 7 miejscu listy bestsellerów New York Timesa, a 15 lipca 2012 dotarła na pierwsze miejsce, na którym utrzymywała się przez siedem kolejnych tygodni[9]. W czerwcu 2012 Oprah Winfrey przyjęła Dziką drogę do swojego klubu książki Oprah’s Book Club 2.0[10]. Reese Witherspoon kupiła prawa do ekranizacji książki jeszcze przed jej publikacją i sama zagrała rolę Strayed[11].
W marcu 2010 rozpoczęła pisanie „Dear Sugar”, rubryki z poradami w internetowym piśmie literackim TheRumpus.net. W lipcu 2012 w wydawnictwie Vintage Books opublikowany został jej zbiór artykułów z „Dear Sugar” jako Tiny Beautiful Things: Advice on Love and Life from Dear Sugar, który zadebiutował na liście bestsellerów New York Timesa na 5. miejscu[12].
Książki
[edytuj | edytuj kod]- Torch (2006; 2012).
- Wild: From Lost to Found on the Pacific Crest Trail (2012, polskie wydanie: Dzika droga. Jak odnalazłam siebie, tłum. Joanna Dziubińska, Znak Literanova 2013).
- Tiny Beautiful Things: Advice on Love and Life from Dear Sugar (2012).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Rob Enslin, Paperback Writers. [dostęp 2013-06-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-29)].(ang.), Syracuse University: The College of Arts and Sciences. News, 6 listopada 2012, [dostęp: 10 czerwca 2013].
- ↑ a b Cheryl Strayed, The Love of My Life. [dostęp 2013-06-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-05)].(ang.), The Sun Magazine, wrzesień 2002, [dostęp: 10 czerwca 2013].
- ↑ a b Board of Directors. [dostęp 2013-06-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-14)].(ang.), VIDA: Women in Literary Arts, [dostęp: 10 czerwca 2013].
- ↑ Mission & History. [dostęp 2013-06-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-01)].(ang.), VIDA: Women in Literary Arts, [dostęp: 10 czerwca 2013].
- ↑ Cheryl Strayed, Heroina/e. [dostęp 2013-06-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-16)].(ang.), Cheryl Strayed – strona autorska, [dostęp: 10 czerwca 2013].
- ↑ Pushed Into Munro Country. [dostęp 2013-06-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-04)].(ang.), The Missouri Review, 5 maja 2010, [dostęp: 10 czerwca 2013].
- ↑ Cheryl Strayed, Munro Country.(ang.), The Missouri Review, [dostęp: 10 czerwca 2013].
- ↑ Sara NelsonCheryl Strayed Hikes Her Way Through Heartbreak in Wild.(ang.), Oprah.com, [dostęp: 10 czerwca 2013].
- ↑ Best Sellers.(ang.), The New York Times, 15 lipca 2012, [dostęp: 10 czerwca 2013].
- ↑ Winfrey launches „Oprah’s Book Club 2.0".(ang.), cbsnews.com, 1 czerwca 2012, [dostęp: 10 czerwca 2013].
- ↑ Alison Hallett: Cheryl Strayed’s Wild Optioned by Reese Witherspoon. blogtown.portlandmercury.com, 15 marca 2012. [dostęp 2013-06-10]. (ang.).
- ↑ Gregory Cowles, Inside the List.(ang.), The New York Times, 20 lipca 2012, [dostęp: 10 czerwca 2013].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- ISNI: 0000000049287672
- VIAF: 48632220
- LCCN: n2005026589
- GND: 1031639381
- BnF: 166823109
- SUDOC: 160635500
- SBN: TO0V661546
- NKC: xx0181377
- BNE: XX5282255
- NTA: 345496248
- BIBSYS: 13047235
- Open Library: OL1426174A
- PLWABN: 9810660544005606
- NUKAT: n2006084045
- J9U: 987007473025605171
- CANTIC: a11642257
- CONOR: 229631843
- KRNLK: KAC201307365