Choroba Christmasa – Wikipedia, wolna encyklopedia
haemophilia B | |
Klasyfikacje | |
ICD-10 | D67 |
---|
Choroba Christmasa, hemofilia B (ang. Christmas disease, haemophilia B) – choroba z grupy hemofilii spowodowana genetycznie uwarunkowanym niedoborem IX czynnika krzepnięcia krwi. Eponimiczna nazwa choroby pochodzi od nazwiska pierwszego pacjenta u którego ją rozpoznano, pięcioletniego Stephena Christmasa (1947-1993). Ponadto, opis choroby znalazł się w świątecznym wydaniu British Medical Journal[1].
Epidemiologia
[edytuj | edytuj kod]Choroba występuje z częstością 1:40 000 urodzeń, stanowiąc 15-20% wszystkich przypadków hemofilii. Chorują wyłącznie mężczyźni.
Etiologia
[edytuj | edytuj kod]Choroba spowodowana jest mutacjami w genie kodującym białko IX czynnika krzepnięcia w locus Xq27.1-q27.2.
Objawy i przebieg
[edytuj | edytuj kod]Obraz kliniczny jest podobny jak w hemofilii A. Wyróżniamy:
- postać ciężką, gdy stężenie czynnika IX w osoczu <1% normy
- postać umiarkowaną, gdy stężenie czynnika IX wynosi 1-5% normy
- postać łagodną, gdy stężenie czynnika IX >5% normy.
Leczenie
[edytuj | edytuj kod]Leczenie polega na suplementacji czynnika IX. Ponieważ jego okres półtrwania wynosi około 24 godzin, wystarczające jest podanie preparatu raz na dobę.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Choroby wewnętrzne, tom II. Andrzej Szczeklik (red.). Kraków: Medycyna Praktyczna, 2005, s. 1574-1575. ISBN 83-7430-069-8.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- HEMOPHILIA B; HEMB w bazie Online Mendelian Inheritance in Man (ang.)
- Christmas' disease w bazie Who Named It (ang.)