Ciepło parowania – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9c/Heat_of_Vaporization_%28Benzene%2BAcetone%2BMethanol%2BWater%29.png/220px-Heat_of_Vaporization_%28Benzene%2BAcetone%2BMethanol%2BWater%29.png)
Ciepło parowania – ilość energii potrzebnej do odparowania jednostki masy danej substancji przy stałym ciśnieniu i temperaturze. W układzie SI jednostką ciepła parowania jest J/kg. Stosuje się też jednostkę J/mol.
Ciepło parowania zależy silnie od ciśnienia (i temperatury) malejąc wraz ze wzrostem temperatury i osiągając 0 w punkcie krytycznym.
Jeżeli nie podano dla jakiego ciśnienia określono ciepło parowania, to uznaje się, że określono je dla ciśnienia atmosferycznego.
Ciepło parowania dla niektórych substancji
[edytuj | edytuj kod]Substancja | Wartość ciepła parowania [kJ/kg] |
---|---|
aluminium | 10 500 |
żelazo | 6 340 |
woda[1] | 2 257 |
etanol | 879 |
wodór | 454 |
rtęć | 301 |
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Water - Thermodynamic Properties. The Engineering ToolBox. [dostęp 2017-04-19].