Czepiec (przeżuwacze) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Czepiec
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/Stomach_of_a_beef.png/220px-Stomach_of_a_beef.png)
a – przełyk, b – żwacz, c – czepiec, d – księgi, e – trawieniec, f – jelito
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d6/Pansreye_bedot_limeros.jpg/220px-Pansreye_bedot_limeros.jpg)
Czepiec (łac. reticulum) – druga po żwaczu część żołądka (drugi przedżołądek) przeżuwaczy, połączony ze żwaczem i księgami. U bydła domowego jest połączony ze żwaczem ujściem żwaczowo-czepcowym (ostium ruminoreticulare), a z księgami ujściem czepcowo-księgowym. Jego błona śluzowa tworzy wysokie fałdy układające się w sieć[1][2][3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Krystyna Janowicz: Zarys anatomii zwierząt domowych. Olsztyn: Wydawnictwo ART, 1999. ISBN 83-87443-51-4.
- ↑ Kazimierz Krysiak , Krzysztof Świeżyński , Anatomia zwierząt. 2. Narządy wewnętrzne i układ krążenia, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 189–190, ISBN 978-83-01-16751-6 .
- ↑ Henryk Szarski , Przewód pokarmowy, [w:] Henryk Szarski (red.), Anatomia porównawcza kręgowców. Część druga, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987, s. 543, ISBN 83-01-02274-4 .