Czołomyje – Wikipedia, wolna encyklopedia
wieś | |
![]() Drewniana plebania | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Liczba ludności (2022) | 157[2] |
Strefa numeracyjna | 25 |
Kod pocztowy | 08-140[3] |
Tablice rejestracyjne | WSI |
SIMC | 0682399[4] |
Położenie na mapie gminy Mordy ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa mazowieckiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu siedleckiego ![]() | |
![]() |
Czołomyje (Język staroruski, język poleski: Челомиї) – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie siedleckim, w gminie Mordy[4][5].
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Czołomyje, po jej zniesieniu w gromadzie Mordy. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Pośród mokradeł wsi znajduje się wczesnośredniowieczne grodzisko[6].
W miejscowości działa założona w 1925 roku jednostka ochotniczej straży pożarnej.[7] Jednostka ma w swoim posiadaniu ciężki samochód ratowniczo-gaśniczy GCBA 9/42 Jelcz.
Miejscowość jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii św. Apostołów Szymona i Judy Tadeusza, a prawosławni należą do parafii Świętej Trójcy w Siedlcach.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 20749
- ↑ Raport o stanie gminy za rok 2022. Liczba mieszkańców w dniu 31.12.2022 s. 4-5 [dostęp 2024-01-16]
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 201 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .
- ↑ a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
- ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
- ↑ Czołomyje
- ↑ OSP spoza KSRG [online], www.siedlce-straz.pl [dostęp 2020-11-06] .
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Czołomyje, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 868 .
- Czołomyje w serwisie Polinów