Z przeplotem (Interlaced) | |
---|---|
Ze stałym skanowaniem (Progressive) | |
Standardy TV cyfrowej (MPEG-2) | |
Standardy TV cyfrowej (MPEG-4 AVC) | |
Dźwięk wielokanałowy | |
Sygnały dodatkowe |
DVB-C – Wikipedia, wolna encyklopedia
DVB-C (ang. Digital Video Broadcasting – Cable) – standard systemu telewizji cyfrowej DVB przeznaczony do stosowania w sieciach kablowych[1]. Jego następcą jest DVB-C2.
Cechy transmisji cyfrowej
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/97/Dvbc_tx_scheme.svg/530px-Dvbc_tx_scheme.svg.png)
Cyfrowa kompresja obrazu i dźwięku (w standardzie MPEG-2 lub coraz częściej MPEG-4) umożliwia przesłanie wielokrotnie większej liczby programów telewizyjnych i radiowych niż w przypadku analogowej telewizji kablowej przy wykorzystaniu podobnego zakresu częstotliwości. Programy przesyłane drogą cyfrową mają lepszą jakość obrazu i dźwięku. Przekaz cyfrowy cechuje się również mniejszą podatnością na zakłócenia.
Transmisja cyfrowa umożliwia także dodanie szeregu usług dodatkowych jak:
- ścieżki dźwiękowe z różnymi wersjami językowymi np. angielski,
- dźwięk w formacie Dolby Digital,
- informacje o nadawanych programach, program telewizyjny (EPG),
- kodowanie kanałów w celu ograniczenia kręgu odbiorców, umożliwiające łatwe ustalanie pakietów programów (DVB-CA),
- telewizja wysokiej rozdzielczości,
- usługi multimedialne oraz telewizję na życzenie,
- poszerzenie pasma dla takich usług jak dostęp do internetu czy telefon (VoIP) będących niejednokrotnie w ofercie telewizji kablowej.
Modulacja | Pasmo [MHz] | ||||
---|---|---|---|---|---|
2 | 4 | 5 | 8 | 10 | |
16QAM | 6,41 | 12,82 | 19,23 | 25,64 | 32,05 |
32QAM | 8,01 | 16,03 | 24,04 | 32,05 | 40,07 |
64QAM | 9,92 | 19,23 | 28,85 | 38,47 | 48,08 |
128QAM | 11,22 | 22,44 | 33,66 | 44,88 | 56,10 |
256QAM | 12,82 | 25,64 | 38,47 | 51,29 | 64,11 |
Odbiór programów
[edytuj | edytuj kod]Odbiór programów przez końcowych użytkowników odbywa się przez przystawki podłączane do odbiornika telewizyjnego. Przystawki takie umożliwiają odbiór programów tylko na jednym telewizorze. Niektórzy operatorzy umożliwiają podłączenie dodatkowego dekodera DVB-C, jednak za dodatkową opłatą, która może być równa wysokości całego abonamentu.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- telewizja kablowa
- telewizja cyfrowa
- hybrid fibre-coaxial
- DVB-C2
- DVB-S
- DVB-T
- DVB-T2
- DVB-H
- CATV
- MPEG-2
- MPEG-4
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Słownik – Wiedza i innowacje. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji. [dostęp 2015-11-02].